Here we go to… Mindelo🇨🇻⚓️⚓️⚓️

Woensdag 27 november- 1 december

De wind houdt zich schuil achter de hoge berg van het eiland São Nicolau… Eens aan de punt waait het zomaar 15-20 knopen, een perfect bijdewindse koers richting São Vicente!

We zeilen voorbij de rotsige eilanden Raso, Branco en Santa Luzia .In de verte doemt São Vicente en ook het laatste eiland in de rij São Antão ook al op. Enkele wolkenslierten hangen daar bewegingsloos in de toppen van de bergen. Een sprookjesachtig zicht.

In het kanaal tussen deze 2 eilanden wordt gewaarschuwd voor het ‘venturi’ effect alsook een stroming van 3-4 knopen.

Gelukkig draaien wind en stroming ons in de juiste richting als we het eiland ronden en de grote rots voor de ingang van de baai aan Mindelo voor ons opdoemt, Ilheu dos Pássaros.

We vinden een mooie ankerplek vóór de haven en liggen hier perfect! ’s Avonds maken we kennis met nog enkele andere Nederlandse jachten in dé ontmoetingsplaats hier in de haven : the floating bar 👍 met gratis WIFI.

De volgende morgen trekken we naar de politie om onze aankomst te melden. Dat gaat ook hier weer supervlot! Een beetje verder is een prachtig wit zandstrand aangelegd, we wanen ons al in de tropen !

En dan de benen strekken met een wandeling door het dorpje. We gaan ook al wat snuisteren in enkele supermarkten wat ze te bieden hebben. In elk geval ,de beste raad is voorraad!Gelukkig hebben we ons goed voorzien op de canaries want hier is het aanbod beperkt en duurder.Er is hier aan de haven een vis en groentemarkt met dagelijks verse aanvoer van de lokale vissersboten.

Samen met Nadine en Michel van zeiljacht Aquamarijn gaan we ’s avonds op zoek naar een leuk restaurantje. Je eet hier overal voor democratische prijzen lekkere gegrilde vis, voor dat geld kun je echt niet koken (5-6€)!

Erik is toe aan een kappersbeurt en een half uur later en 3€ armer ziet hij er weer fris uit😅

Onze gasfles is half leeg en we kunnen iets voorbij de vismarkt deze terug laten vullen. Het papierwerk en georganiseer hiervoor kost meer dan de vulling😅

Ik trek Erik nog de mast in voor een inspectieronde en om het laatste zand en zout van de verstaging te poetsen. We hebben al maandenlang geen druppel regen gezien en dat zou nu wel een zegen zijn …

De naaimachine wordt nog bovengehaald om enkele herstellingen uit te voeten aan onze vlaggetjes en zonnewerings gordijnen. Yolande van zeiljacht Windsong komt ook even langs om hun vlag iets korter te maken ! De naaimachine heeft al goed dienst gedaan in elk geval !

Zondagmorgen trekken we voor één nachtje de haven in . Het water moet je hier betalen, 2€/100 liter water. En zo spoelen we onze boot terug schoon, wordt de watertank terug gevuld en onze dinghy ontzout en opgeborgen. Rest ons morgen nog een bezoekje aan de politie om uit te klaren en verse groenten en fruit aan te schaffen.

En dan zijn we klaar voor onze oversteek ! We zetten koers richting Iles du Salut in Frans Guyana, een tocht van ongeveer 1800 mijl. Van daaruit is het nog ongeveer 200 mijl naar Suriname .De weerberichten zien er goed uit en we zijn er klaar voor!

Tot binnenkort dus van af de overkant van de oceaan!

Van Sal naar São Nicolau 🇨🇻⚓️⚓️⚓️

Zaterdag 23 november- dinsdag 26 november

We hebben gisteren onze bootpapieren terug opgehaald bij het politiebureau. Je moet de originele papieren daar steeds achterlaten en je krijgt dan een document mee voor de volgende haven. Ondertussen is het eigen ontworpen ‘bootpaspoort’ ( destijds door Ben Rutten) al goed ingeburgerd bij de zeilers en wordt dit aanzien als officieel document.

In de late namiddag nemen we afscheid van Sal en gaat ons anker naar boven , klaar voor een tocht van 94 mijl naar het volgende eiland, São Nicolau.

Er staat gelukkig genoeg wind en zo zeilen we 2 uur later de nacht in. Maar net voor zonsondergang ratelt onze vismolen 👍 We halen een mooie Bonito binnen, nu professioneel binnengehaald met onze vishaak. Enfin, een bloederige bedoening in de kuip…Erik fileert hem vakkundig en zo te zien eten voor 2 dagen!

Rond 8 uur ’s morgens komen we aan in de baai van Tarafal. Er liggen hier zo’n goede 12 boten dus plek genoeg. Ook zeiljacht Aquamarijn is hier een dagje eerder aangekomen. We krijgen een lift van hen naar de wal waar ze bijna vechten om op je bootje te letten… Best op voorhand een prijs afspreken want anders betaal je meer dan 100 escudo’s.(1€)

Rond onze boot zijn de lokale vissers volop bezig met het uitzetten van netten, tof om naar te kijken !

Het politiekantoor waar je moet inklaren is verhuisd en ligt nu aan het einde van het strand.En uiteraard landen we daarna in een cafeetje met wifi en drank natuurlijk 🥂.

Met een chauffeur van een plaatselijk busje spreken we een prijs af om het eiland rond te rijden met ons.

En zo trekken we dinsdag tegen 10u naar de wal. Hij staat ons al op te wachten. Ondanks dat hij enkel Portugees spreekt is het een goede gids die regelmatig halt houdt om ons mooie plekjes te laten zien.

In de hoofdstad Ribeira Brava gaan we lunchen in het restaurantje waar we 2 jaar geleden ook zaten. Ook nu wordt er gesmuld van lekkere gegrilde tonijn en garoupa met verse frietjes, rijst en tomaatjes! Ribeira Brava heeft vele koloniale pastelkleurige gebouwen.In het centrum zijn vele nauwe en steile straatjes met kleine karakteristieke winkeltjes.

Op de terugweg bezoeken we nog het dorpje Preguica. Dit vissershaventje was in een ver verleden een belangrijk centrum voor de walvisjacht. Je hebt van hieruit ook een prachtig uitzicht over de vulkanische vlakte.

Morgenvroeg gaan we verder naar het laatste Kaap verdische eiland São Vicente !

Sal 🇨🇻⚓️⚓️⚓️

Dinsdag 19 november- zaterdag 23 november

Het leven op Sal bestaat voornamelijk uit ‘No Stress’ 😃. Het leven komt hier traag op gang en aan de visserskade is altijd wel wat te beleven. We laten onze dinghy achter op het strand en gaan op stap in het kleine dorpje.

Er is niet veel veranderd tegenover 2 jaar geleden… Het is nog steeds in aanbouw en we vinden dezelfde winkels terug, een mini mercado en een chinese supermarkt. Ook op straat kun je groenten , fruit en brood kopen! In de fontenario komt de bevolking met jerrycans in kruiwagens water halen. Aan de schoolpoort staan moeders tijdens de speeltijd wat koekjes uit te delen.

In Esplanada Rotterdam met zeer goede wifi werken we onze mailtjes weg… Na een weekje op zee blijven er toch nog administratieve zaken je achtervolgen 🤨.Alle dagen arriveren hier ook een heleboel busjes van Tui met toeristen .

We maken kennis met Karel en Marjan van zeiljacht ‘Karma’ en gaan hier samen een hapje eten.

Ook zeiljacht ‘Windsong ‘ is ondertussen aangekomen in de ankerbaai.En zo valt er altijd wel wat bij te kletsen en is het hier best gezellig. Jay , de man die hier in de baai alles regelt, komt bij ons water leveren met een pompje dat we op onze batterij moeten aansluiten. Snel gaat dat niet , no stress😜, maar onze tank is wel terug vol voor 6€!

Met een plaatselijk busje ‘aluguer’ trekken we samen met Aquamarijn en Windsong naar de hoofdstad Espargos en verder door naar het toeristische Santa Maria.

We hadden hier torenhoge luxehotels verwacht maar dat valt uiteindelijk nog wel mee. De grote attractie hier is de visserspier!

Vrijdagavond eten we nog voor de laatste keer in Esplanada Rotterdam samen met Ad en Yolande. Altijd lekker hier en je mag je eigen vis gaan uitkiezen die op de barbeque gegrild wordt.

Zaterdagmorgen gaan we onze bootpapieren terug ophalen in het politiekantoor om na de middag koers te zetten naar het volgende eiland São Nicolau!

Op weg naar Sal! 🇨🇻⚓️⚓️⚓️

Dinsdag12 november- maandag 18 november

Als ik onze toegangsbadge ga inleveren in het havenkantoor en zeg dat we gaan vertrekken bieden de ‘marinero’ s ‘ aan om te komen helpen.

De wind blaast hier ook altijd minstens 20-28 knopen en dat maakt van het uitvaren een serieuze uitdaging.

Eén marinero is standby in zijn dinghy en een andere komt mee onze boot vasthouden. Ook de mannen van zeiljacht Fox helpen met de landvasten los te maken. Alles lukt prima en zo verlaten we stipt 9u de haven van La Gomera, enthousiast uitgezwaaid door Toon, Marij en Wende van zeiljacht Pien!

Met een stevige achterlijke wind van 30-35 knopen zetten we onze oversteek in😅.

Eens voorbij de accelleratiezones tussen Tenerife en La Gomera zakt de wind naar zo’n 25-30 kn. Het thuisfront wordt verwittigd met de laatste stukjes gsm bereik.

Tegen 18u krijgen we een mooie zonsondergang in het westen en in het oosten komt de volle maan de wacht afwisselen! Een prachtig zicht en dat betekent een heldere nacht voor ons.

De wind heeft het even opgegeven en de motor moet aan, bizar, hadden we op geen enkel weerkaartje gezien… Gelukkig kunnen we zo’n 3 uur later de zeilen terug heisen en de nacht zeilend ingaan.

We lossen elkaar om de 3 uur af maar veel slapen is er de eerste nacht niet bij, dat kennen we ondertussen… Binnen is het voorzichtig bewegen geblazen want de boot slingert op de golven. Je moet je dus serieus schrap zetten en overal goed vasthouden om blauwe plekken te vermijden!

En mocht iemand zich afvragen hoe het met de visvangst gesteld was , de vislijn werd vandaag niet uitgegooid vanwege de hoge achterlijke golven en onze snelheid .

Woensdag 13 november

Positie : Lat: 26’21’93’N Long: 18’03’30W. Dagafstand 123 mijl

Ontbijten, wassen , het neemt allemaal meer tijd in beslag . Maar tijd is er genoeg😃… Via de satelliettelefoon trekken we nog een nieuw weerbericht binnen en stuur ik zoals beloofd onze huidige positie naar Stijn en Jeroen door. Een knap systeem, je kunt max 5 ontvangers op voorhand programmeren en dan met 1 druk op de knop doorsturen.

De rest van de dag slapen we om de beurt wat bij , precies zoals ons kersvers 2de kleinkind Louis , eten en slapen 👶. Er wordt gelezen en op tijd en stond eten klaargemaakt. Het is vandaag al heel de dag bewolkt dus als de nacht eraan komt wordt deze iets minder verlicht door de maan.

Donderdag 14 november

Positie: Lat: 24’19’95’N Long: 19’23’18’ W. Dagafstand 131 mijl

We zijn nu stilaan gewend aan ons dag-en nachtritme . De steile golven die ons achtervolgen en tegen onze kont duwen zijn nu iets minder hoog. Af en toe worden we nog wel opzij geduwd en rollen we heen en weer. Je goed vasthouden en schrap zetten is de boodschap!

Ons logboek wordt keurig bijgehouden door Erik . ( ik schrijf eerst alles op een kladpapier want mijn geschrift is na mijn ongeluk bijna niet leesbaar 🤨)

Vandaag wel een heldere nacht en een prachtige sterrenhemel ! Buiten enkele vliegende vissen en een enkele meeuw hebben we nog geen ander oceaanleven gezien.

Vrijdag 15 november

Positie : Lat: 22’18’31’N Long: 20’24’44’W. Dagafstand : 137 mijl

We vragen ons stilaan af of we wel de juiste koers varen… binnen is het slechts 21 graden en buiten zitten we nog met een fleece aan vanwege de wind die constant tussen de 25 en 30 knopen blaast.Ons navionics kaartje van Europa wordt verwisseld door dat van Africa. Het slingerzeiltje wordt nu toch maar geïnstalleerd nadat Erik door een golf van de bank is ‘geslingerd’ ( vandaar de benaming ‘slingerzeil’) Nu lijkt het helemaal op een babybedje🤣 .

Voor de rest is het heel rustig binnen en kennen we elk geluid. En zo hoorde ik vandaag een vreemd geluid, precies het getjilp van een vogeltje. Wij dus op zoek want het komt ergens uit de toiletruimte. Het getjirp blijft hoorbaar af en toe maar we vinden de dader niet….

Eindelijk, tegen de avond worden we omringd door een school kleine dolfijnen. Ze zwemmen achter, voor en onder de boot door en maken tuimelingen in het water! Tuimelaars dus…Hun buik ziet er lichtroze uit!

Zaterdag 16 november

Positie: Lat: 20’12’97’ N Long : 21’30’43’ W. Dagafstand : 135 mijl

Op sommige zeilersblogs lezen we dat er ’s morgens altijd eerst een inspectieronde rond de boot wordt gemaakt. Wij vragen ons nu af hoe je dat veilig klaarspeelt in 27-30 knopen wind😱. Want het blijft nog stevig waaien en de golven zijn best wel steil en hoog. Die had ik tot hiertoe alleen nog maar in films gezien, best een unieke ervaring!

Af en toe krijgen we dan ook een zoute douche in de kuip en is het een kunst om op tijd weg te duiken. We zeilen nu alleen op een serieus gereefd voorzeil en we blijven snelheid houden! Het heeft nu al meer dan 24 uur lang niet onder de 25 knopen ware wind gewaaid en de barometer blijft redelijk constant, dat belooft 😅.Onze boot gedraagt zich schitterend, en wij ook! Vanaf nu zijn we echte zeebonken geworden want ons middagmaal bestaat nu uit beschuit!

2 jaar geleden zeilden we als bemanning samen met Jean en Hilde mee op zeiljacht Progress. Identiek dezelfde tocht maar niet vergelijkbaar! We hadden toen weinig wind en golven, warm weer en hebben deels gemotord. We konden toen ook elke avond rustig buiten aan tafel eten. Nu is het vechten om ons kommetje recht in ons handen te houden😅.

Het blijkt een iets rustiger nacht te worden, de wind zakt naar zo’n 20 knopen zonder grote windstoten.

Zondag 17 november

Positie : Lat: 18’22’18’N Long : 22’20’21’ W. Dagafstand : 115 mijl

Onze energievoorziening kan nu ook eens goed getest worden want dit is onze grootste overtocht tot nu toe. De windmolen draait de ganse nacht ( ook dus bij vóórdewindse koers!) en ’s morgens nemen de zonnepanelen het werk over. Het is al enkele dagen redelijk bewolkt maar tegen de middag zijn de batterijen van 92% terug naar 100% gebracht. En dat gaat zo alle dagen terwijl de stuurautomaat , de plotter, de dieptemeter, windmeter, log, ijskast, radio en opladers de verbruikers zijn!

We tellen nu stilaan de mijlen af en hebben een kleine vertraging moeten inzetten om bij daglicht aan te komen. Dat is nog altijd het moeilijkste in te schatten bij zo’n lange tochten .

We sturen nog een track naar het thuisfront en die melden dat ze op AIS veel zeiljachten zien… De ARC + vloot is zondag vanuit Tenerife vertrokken richting Mindelo dus waarschijnlijk zullen het die zijn, wij hebben op 8 mijl afstand slechts 1 enkel zeiljacht gespot!

En dan in de namiddag horen we opeens dat zeiljacht Fox ons oproept. Ze zijn op 5 mijl afstand en we zien ze nu ook op de AIS. We zullen dus samen de nacht in varen om morgen vroeg te arriveren op Sal.

Erik kookt onze laatste maaltijd op zee , niet makkelijk met die deining die steeds voor onverwachte schuifpartijen zorgt!

Maandag 18 november

Positie : Lat: 16’45’14’N Long: 22’58’80W

Aankomst Sal om 8uur : 105 mijl

Totale afstand : 752 mijl

Na wat rekenwerk en het wisselen van de wacht om 1u ’s nachts besluiten we om toch maar aan dezelfde snelheid te blijven varen en geen zeil meer te minderen. Om 6 uur rollen we alle zeil weg en lopen zo nog een uurtje voor de wind aan een snelheid van 4 knopen!

Ineens horen we wat gespetter aan boord, een vliegende vis ligt in het gangboord !

Rond 7 u komt de zon op en zetten we koers naar de ankerbaai in Palmeira.

We zoeken een geschikte plek, rekening houdend met een pijplijn die hier op de bodem ligt. Eerst even ontbijten, douchen aan boord en dinghy opblazen. Michel en Nadine van zeiljacht Aquamarijn komen ook even langsvaren om kennis te maken. Na de middag gaan we inklaren bij de politie en wat wifibereik opzoeken .

In cafe restaurant Esplanada Rotterdam is deze super! We treffen hier Stefaan, Ludo en Jef van zeiljacht Fox en nog wat andere zeilers. Het wordt een leuk weerzien en we leren ook weer nieuwe mensen kennen. Morgen gaan we verder op verkenning !

Genieten van het groene La Gomera🇪🇸

Woensdag 6 november-maandag 11 november

Na een heerlijke rustige nacht gaan we op verkenning. De jachthaven ligt in de hoofdstad San Sebastian en als we de straat oversteken bevinden we ons direct op het gezellige dorpsplein onder de palmbomen.

Er zijn hier 2 winkelstraten en een overvloed aan cafés en restaurants. Onder het busstation treffen we een grote supermarkt en een versmarkt.

Er is hier ook een stadswandeling in het teken van Columbus. Tijdens deze stadswandeling doe je de interessantste historische plekken aan en krijg je een beeld van het verblijf van Columbus in de stad.Ruim een maand verbleef Christoffel Columbus in 1492 op Gomera en daarna ‘ontdekte’ hij Amerika. Naar men zegt bleef Columbus hangen omdat hij verliefd geworden was. De Gomero’s zijn zo trots op het bezoek dat ze het op het eilandwapen melden.

Met de bus rijden we naar het noorden van het eiland. Onderweg is het genieten van het groene landschap en de mooie uitzichten. We rijden door een dik wolkendek en hier boven is het gevoelig frisser… Je kunt hier prachtig wandelen en daarvoor staat dit eiland ook bekend.

Ondertussen blijft het hier hard waaien. We bestuderen de weerkaarten om ons vertrek naar Kaap Verdië stilaan te plannen…

Samen met de bemanning ( ja, 3 mannen😃) van het Belgische zeiljacht Fox die we al in Tenerife tegenkwamen gaan we hier een hapje samen eten. Erik waagt zich aan een stoofpotje van Geit en is inderdaad zeer lekker!

Zondagmiddag wagen we ons nog aan een klim naar de Parador vanwaar je een prachtig uitzicht hebt op de haven en de stad.

Ook het Nederlandse zeiljacht ‘Pien’ ligt hier in de haven, we volgen hun blog al een tijdje en bij een apero bij ons aan boord leren we hen ‘live’ kennen. Het wordt een korte gezellige borrel want hun 9 maanden oude dochter beslist na een goed uur dat ze honger krijgt😃.

Erik vervangt de olie en we gaan onze voorraad eten verder aanvullen. Alle lege gaten aan boord worden serieus opgevuld …

Nog een inspectieronde onder water en al wat eten voorbereiden voor de eerste dagen , we zijn klaar voor onze tocht verder zuidwaarts!

Verder eilandhoppen naar La Gomera 🇪🇸

Dinsdag 5 november

We hebben vandaag 2 opstappers aan boord : Koen ( die al gezeild heeft) en Marleen ( die nooit op een zeilboot zou stappen maar dit nu als unieke kans aangrijpt!) .

We worden uitgezwaaid en gefilmd door Bob en Maarten !

Er staat weinig wind en we dobberen richting San Sebastian, de hoofdstad van La Gomera.

De vislijn wordt uitgeworpen en onze opstappers zijn volop aan het genieten! Af en toe krijgen we wat dolfijnen te zien en we spotten ook enkele grienden op afstand. Plots begint de molen te ratelen en de vislijn staat enorm strak als ik hem blokkeer… er hangt iets groot en zwaar aan…. Onze grijphaak wordt bovengehaald en heel langzaam kan Erik de lijn binnentrekken. Eens dichterbij zien we dat er een grote tonijn aanhangt👍💪. Helaas, op het laatste nippertje weet hij te ontsnappen en zijn we iets te laat met onze haak… Weeral geleerd hoe we het de volgende keer moeten aanpakken ! Hij is er in elk geval niet met ons aas vandoor…

Ergens halfweg begint de wind te draaien en aan te trekken . We minderen zeil en met een aandewindse koers maken we nu wel vooruitgang. Het waait nu stevig door met uitschieters van 25-35kn wind . Ik word als stuurman af en toe wat overspoeld met zoute douches terwijl onze gasten er rustig blijven bijzitten gelukkig!

Aan de haveningang zijn net 3 ferrys aangelegd en komen we ook gelijk aan met nog 3 andere jachten. We moeten dus onze beurt afwachten vooraleer de ‘marinero’ ons oproept en ons een plaats toewijst. Spannend met zoveel wind maar alles verloopt prima en we liggen hier perfect zonder swell en met een mooi uitzicht.

We nemen afscheid van Marleen en Koen die met de ferry terugkeren naar Tenerife. Het zoute water wordt afgespoeld en doorgespoeld, tijd om te gaan genieten van dit eiland!

Laatste dagen Tenerife 🇪🇸

Vrijdag 1 november- maandag 4 november

We genieten verder van het leuke mooie warme Tenerife en gaan samen met Koen (zoon van Marleen en Bob die hier ook voor een week is ) en Marleen zwemmen in een baaitje verderop. Ook hier een zwart zandstrand maar lekker helder zout zeewater waar je lang in kunt vertoeven.

Aan onze steiger liggen enkele charterboten die dit weekend van bemanning wisselen. Het zeiljacht over ons met een Poolse bemanning vraagt of we hun resterende water en andere ongeopende voedingswaren willen, anders moet alles naar de vuilbak… En zo krijgen we wel 15 flessen water (van 8 liter) , rijst, blikjes vis , pasta, confituur, kruiden, en noem maar op! Ook de verderop gelegen charterboten brengen nog wat etenswaren. Dat scheelt ons een hoop gesleur want water kopen , dat stond als laatste nog op ons boodschappenlijstje!

We krijgen een lift van Bob en Marleen naar een doe het zelfzaak waar we haakjes en spanbanden kopen om het water oceaanvast weg te kunnen bergen. En zo wordt zondag een knutseldag . De vlag van Suriname ( die zit nog niet in onze collectie…) stik ik dan ook maar ineens in elkaar nu we toch tijd hebben en het naaimachine in gebruik is.

Maandagmorgen stipt 8 u bellen we nog maar eens met DHL en spreken met de koerier af aan de ingang van de haven. Daar houden we dus de wacht , uitkijkend naar een gele bestelwagen van DHL. Iets voor de middag belt hij ons zoals afgesproken en stopt voor de haven in een ….witte bestelwagen ! 😱😱😱

Nog op zoek naar een ladder en binnen het uur is onze windmolen terug hersteld!

’s Avonds gaan we met Bob,Marleen, Maarten en Koen voor de laatste keer eten bij ‘Jacky’, een fantastisch adres , lekker eten aan Spaanse prijzen !!! Morgen trekken we eindelijk naar La Gomera !

Tijd voor Tenerife🇪🇸

Dinsdag 22 oktober – donderdag 31 oktober

Zoals gewoonlijk starten we onze zeiltocht met een leuk ochtendwindje . Nu eens niet voor de wind maar aan de wind! ( betekent wind op kop😬) Na een uurtje moeten we toch noodgedwongen de motor aanzetten want de wind draait alle kanten uit nu en geeft het op. De vislijn wordt uitgegooid en de lectuur bovengehaald! Na 1,5 uur ‘brommeren’ kan er gelukkig terug gezeild worden en komt de wind terug uit een betere hoek. Een donkere wolk tussen de eilanden in zorgt even voor een extraatje maar voor de rest van de tocht blijft het zalig zeilweer. Plots zie ik voor ons iets in het water liggen … een grote zeeschildpad zwemt hier naast de boot !

Foto van internet hoor😃

El Teide steekt zijn hoofd boven de wolken uit en komt steeds dichterbij. Hij is de grootste vulkaan van het eiland Tenerife en met zijn 3718 meter boven zeeniveau en 7000 meter boven de zeebodem is het dan ook de hoogste berg van Spanje.

Als we de haven Marina Del Sur naderen staan hier vervelende golven en we worden de haveningang ingespoeld.

We mogen afmeren aan de steiger met de charterboten en hebben zo een luxe zijsteiger. Toch staat ook hier een behoorlijke swell en onze landvasten kraken en piepen. Je zou hier zeeziek kunnen worden als je op de steiger loopt, zo hard gaat het hier tekeer! Er wordt de eerste nacht slecht geslapen …

Vanwege mijn handblessure mogen we aan deze steiger blijven liggen, alleen moeten we een plaatsje opschuiven en dat doen we met plezier. We voorzien onze landvasten van schokdempers en passen nog eens de truc met de emmer water toe… het is nu muisstil binnen 👍

Het pakje van X yachts ( een plastieken schelpje aan de ankerbak dat we ergens onderweg zijn verloren) is via DHL al aangekomen .

We verwachten nog een belangrijker pakket namelijk nieuwe wieken voor onze windmolen. Deze werden door de buurman met ook een windmolen in Gran Canaria geraakt en zijn nu dus uit balans.

Donderdag gaan we op zoek naar een tandarts voor Erik die wat vulling is verloren. Op elke hoek van de straat vind je er hier bij wijze van spreken wel één. Hij krijgt direct een afspraak en de dame aan de receptie blijkt afkomstig van Luik en kan redelijk goed Nederlands. Daarna trek ik naar een Belgische kapper die mij verlost van een dik pak haar.

Vrijdag trekken we met de bus naar een grote Mercadonna waar we toevallig 2 jaar geleden ook inkopen deden als we met zeiljacht Progress naar Kaapverdië zeilden… We voorzien ons van allerlei blikvoedsel en makkelijke gerechten en alles wordt netjes de volgende ochtend aan boord afgeleverd. Nu nog alles een plek geven en noteren waar we de spullen opbergen .

In de namiddag spreken we af met een nicht van Erik. Marleen en Bob die hier steeds voor 6 maanden verblijven en zoon Maarten hier op vakantie, komen aperitieven en we gaan daarna gezellig samen eten. We sluiten de avond af met een echt spaans koffiedrankje ‘barraquito’.

Zaterdag rijden we samen met Martijn van zeiljacht Cruella naar Los Cristianos. Als we in de haven willen vertrekken passeert er eerst nog een onweer met bijhorende wind en regen, dat zijn we niet meer gewoon…

We gaan op zoek naar een DHL contactpunt daar want de douane heeft ons pakje geblokkeerd. Blijkbaar horen de Canarische eilanden niet tot de EU , het is een uitzonderingsgebied. Zo ook Jersey, Franse overzeese gebieden, Gibraltar en de Alandeilanden in Finland. We mailden al paspoort door en andere gevraagde formulieren maar de administratie loopt zeer langzaam…Enfin, geen DHL winkel te vinden daar dus gaan we maar op wandel .

In onze mailbox krijgen we bericht van Maja en Patrick ( Maja is een studievriendin) die morgen voor een weekje op Tenerife zijn met de kids. Wat een toeval en ze verblijven niet ver van ons. Zondagmiddag dus een gezellige bende bij ons aan boord!

Maandagmorgen bellen we nog maar eens met DHL … paspoort is binnen, werken niet in het weekend dus weer 24 uur wachten, dat noemen ze ‘expressdienst’ ….Erik kan deze morgen direct in de kappersstoel aanschuiven voor een korte coupe!

Dinsdagmorgen stalken we douane en alle mogelijke DHL medewerkers om beweging te krijgen in onze ‘tracking’. Kort na de middag worden we opgepikt door Bob,Marleen en Maarten die ons gidsen richting El Teide. We rijden naar boven tussen prachtige landschappen en zien de vulkaan langs alle kanten en met steeds wisselende kleuren! Af en toe even stoppen om wat foto’s te nemen en wat af te koelen want het is hier een aantal graden frisser. We laten ons verrassen door het bijzondere maanlandschap met rotsformaties in allerlei vormen. Dit wordt afgewisseld met zandvlaktes in allerlei kleuren, de wereld lijkt voor even oneindig…

Op de terugweg nemen we nog een tussenstop in Vilaflor, een mooi dorp op de hellingen van de Teide. Het is het hoogste bergdorp van Spanje en straalt een oase van rust uit.

De straten en huizen vertellen het verhaal van de mensen van dit gebied van Tenerife, dichtbij en ver weg van de drukke zuidelijke resorts.

En zo sluiten we dag af in een typisch restaurant onderweg , iets wat we zonder onze gidsen nooit ontdekt zouden hebben…

Vanwege ons nog niet afgeleverde pakje annuleren we onze gereserveerde plek in La Gomera. Vol begrip daar en welkom later, oef… Er komt wat beweging in de tracking en uiteindelijk zien we dat ons pakket donderdag zal bezorgd worden. Ook bijna elke dag moeten we van plek veranderen in de haven maar we krijgen wel steeds een zijsteiger.

Voor de rest is het hier langs de dijk mooi vertoeven met zicht op de surfers. Alleen het strand lonkt niet echt, vol steentjes en met zwart zand!

Donderdag dus de ganse dag op post om de DHL man niet te missen… helaas, de wet van Murphy slaat toe, we krijgen s’avonds bericht dat hij het adres niet gevonden heeft. Bizar want een ander DHL pakket werd hier al voor ons afgeleverd… Vrijdag feestdag dus wachten tot maandag dan maar… Hakuna Matata…

Naar Gran Canaria 🇪🇸

Dinsdag 15 oktober- maandag 21 oktober

Onze wekkers werden gisteren klaargezet maar om 2u30 word ik wakker. Een half uur te vroeg maar we besluiten om op te staan voor onze zeiltocht van 90 mijl. De haven is hier goed verlicht en we motoren tussen de pieren door naar buiten. Het is volle maan en deze zorgt voor een heldere nacht…Er staat wat wind dus alle zeilen bij . Rond een uur of 9 moet de motor aan want de wind heeft het even opgegeven . Ineens krijgen we bezoek van een school dolfijnen die dansen rond de boot, waarschijnlijk zijn ze op het motorgeluid afgekomen. In de namiddag zien we al redelijk snel de contouren van Gran Canaria opdoemen ondanks nog een af te leggen afstand van een 30 mijl!

Stilaan komen we weer in de accelleratiezone die hier tussen de eilanden goed merkbaar is en de motor dus terug uit kan ! In deze zones kan de wind toenemen met windsnelheden tot 25 knopen of zo’n 6 bf. We meten hier 20-28 knopen wind over dek…

Gelukkig varen we met de wind mee en maken nu serieuze vooruitgang. We racen tussen de 7 à 8 knopen , surfen soms met meer dan 9 knopen van de golven af en passeren dus snel de hoge duinen aan Maspalomas’s .

Een uurtje voor donker zijn we aan de haven van Pasito Blanco, in het zuiden van Gran Canaria. We krijgen een tijdelijke plaats en er staat hier behoorlijk wat wind en swell in de haven. Als we de dag nadien een andere plaats krijgen is dat tussen 2 grote motorjachten in zodat we onze zonnepanelen moeten inklappen om geen schade op te lopen.

Vingersteigers zijn hier niet, je meert hier af met boeg of kont naar de kade en van daaruit krijg je dan (slijkerige) lijnen om je voor- of achterkant vast te maken.

We gaan hier op verkenning en wandelen langs de baan naar de Mercadonna zo’n 3 km verderop, geen echt sexy wandelpad … In de terugweg nemen we de bus terug . Voor de rest is hier aan de haven niet veel te beleven buiten een zeer mooi jachtclubgebouw met bijhorende ligstoelen en zoutwaterzwembad met zicht op de ankerbaai.

We wisselen ons verblijf af met het bezoeken van Arguineguin , een vissershaventje enkele kilometers verderop maar zeer gezellig en een trip naar de hoofdstad Las Palmas waar we nog enkele vertrekkers tegenkomen . Met Rienk van zeiljacht Jive en Rob van zeiljacht Scilla kletsen we gezellig bij in het zeilerscafé daar aan de kade.

In een haventje verderop liggen de mini transat jachten klaar voor hun vertrek naar de Caraiben.

Alle info over de mini transat via deze link

Ook gaan we op bezoek bij Lies en Herman van de Isabella die hier op Gran Canaria met de kids op vakantie zijn.

Naast de jachthaven ligt ook een leuk privéstrandje waar we dagelijks gaan zwemmen om wat af te koelen. Er wordt nog wat geklust en opgerommeld aan boord en dan is het alweer tijd om te vertrekken richting Tenerife ! De tijd vliegt hier…

Wind op woensdag 🇪🇸

Woensdag 9 oktober- maandag 14 oktober

Na 2 nachten wiegend en schommelend op anker voor Isla de Lobos vertrekken we woensdagochtend bij daglicht want vandaag staat er gunstige wind.

Ook nu hebben we de oceaan voor ons alleen, geen zeiljacht te bespeuren en een achterlijke wind van 15-17 knopen die de zeilen bol laat staan. Al gauw geeft de dieptemeter enkel – – – weer want we varen met meer dan 1500 meter onder de kiel. Onze bestemming is Gran Tarajal, een haven ongeveer in het midden van het eiland Fuerteventura. Als we de haven oproepen geen gehoor maar als we een lege box invaren staat daar ineens een man met een rood hesje van de security die mijn landvast netjes aanpakt👍

Geen luxehaven maar we liggen hier rustig tussen verschillende nationaliteiten en jachten die we al eerder tegenkwamen.

Gran tarajal is tegenwoordig een vrij relaxte plaats waar vooral locals komen om lekker te eten en te genieten van het strand. Een strand, zwart van kleur ( en niet van het volk 😂) vanwege de vulkanische oorsprong. Langs het hele strand ligt een mooie wandelpromenade met daarlangs verschillende cafés en restaurants en mooie pleintjes waar er beschutting voor de zon kan gevonden worden.

En terwijl het in Belgie volop herfstig is treffen we hier ook allerlei witte stippen , maar dan niet op paddestoelen….

Zaterdagmorgen is het ‘Fiesta Nacional de España ‘ Nationale feestdag ter ere van Columbus. De dag waarop Columbus in 1492 Amerika ontdekte en dat wordt hier dus ook gevierd.

Er schijnt hier ook een gigantisch ‘palmenbos’ te zijn maar we vinden enkel een park vol met palmbomen…

Midden in de stad treffen we een opvallende fontein met zes waterspuwende zeepaardjes.

Ook vele gevels zijn hier prachtig geschilderd, waarvan sommige wachtend op een nieuw te bouwen pand…

Naast het verkennen van het dorpje besteden we ook tijd aan het volledig waxen van de romp, kuip en dek. We liggen in een brede box zonder buren en aan de andere kant een brede zijsteiger. Ook de naaimachine wordt terug in gang gezet want er zijn wat kleine herstellingswerkjes hier en daar.

Maandagmorgen krijgen we via de mail bevestiging van onze gevraagde ligplaats in blijkbaar een volle haven Pasito Blanco op Gran Canaria ! Goed nieuws dus, morgen vroeg uit de veren voor deze tocht van 90 mijl !