Ontspannen en relaxen op Porto Santo 🇵🇹

Zondag 4 september 2022-woensdag 21 september 2022

Porto Santo , een klein eiland midden in de Atlantische Oceaan is 11 km lang en 6 km breed. Het levensritme ligt hier heel laag , de bevolking is supervriendelijk, ideaal om heerlijk te ontspannen! Het eiland wordt ook wel “Ilha Dourada” (gouden eiland) genoemd om zijn 9 km lange goudkleurige strand van fijn zijdezacht zand dat af en toe overspoeld wordt door een turkooisblauwe oceaan.

Na 3 nachten op anker te hebben gelegen in de beschutte havenkom zien we een vrije box in de haven. Haven is een groot woord want die omhelst 1 steiger waar ongeveer 12 boten aan elke kant kunnen afmeren. Wel recent vernieuwd met lange vingersteigers maar sommige plekken niet breed genoeg om met 2 boten naast elkaar te liggen. Gelukkig zijn wij ( ttz onze boot) smal en we passen mooi naast onze Franse buurman met een Amel jacht. De lege plekken zijn hier snel bezet want voor een week in de haven betaal je even veel als een maand 🙈 (103€ voor onze boot👍) . Ook een wasmachine staat hier gratis ter beschikking. Begrijpelijk dus dat veel boten hier langer blijven!

Elke dag om stipt 10u20 komt de ferry vanuit Madeira hier aan om ‘s avonds om 19u terug te keren.

Vlak naast de haven begint het lange zandstrand en samen met nog enkele vertrekkers ( SV Maeva 🇧🇪, Escapade 🇧🇪, Spirit of a Geisha 🇳🇱, Blue Note🇳🇱, en Extress 🇳🇱 ) houden we hier een barbecue. Thomas en Lindy van SY Extress hebben onderweg een mooie Mahimahi gevangen en deze wordt gebakken en gedeeld.

We leerden dit mooie eiland reeds 3 jaar geleden kennen en onze muurtekening heeft goed stand gehouden, we hoeven enkel nog aan te vullen met onze nieuwe datum!

Samen met Bart en Marianne van SV Maeva huren we een auto en maken een rondrit op het eiland , een leuke mooie trip die we afsluiten in een afgelegen hogerop gelegen restaurant . Specialiteit hier op het eiland zijn de rundvlees spiesen op laurierhout gebakken.

Er zijn hier ook mooie en vooral steile wandelpaden en met gids Annemiek en Gerco (Spirit of a Geisha) beklimmen we de Pico do Facho die met zijn 517 m de hoogste van het eiland is. Van hieruit is het genieten van mooie uitzichten op de diepe valleien en de kleine eilandjes die er rond lijken te zijn “gezaaid”.

Onze 10.000 stappen /dag halen we hier makkelijk want de supermarkt Pingo Doce ligt op ongeveer 1 km van de haven en het dorp ligt zo’n 500 m verderop met enkele leuke restaurantjes en cafés aan het strand. En als er ‘s avonds nog wat te doen is wandelen we deze route nog eens op en neer !

Ondertussen maken we ook kennis met Jolly Seawitch, een Nederlandse boot en SV Equilibre uit Belgie . En dat betekent dan ook veel kennismakings apero’s😅. Altijd gezellig natuurlijk. Ook aan het cafe aan de haven met gratis wifi en een kop koffie voor 90 cent tref je altijd wel wat bekend zeilersvolk, ‘het oorlam’ van Porto Santo dus….

Van hieruit gaan we morgen, donderdag naar het zuiden van Tenerife zeilen, een tocht van zo’n 300 mijl. Vanwege de ARC moet je overal reserveren en dat lukt niet altijd zo goed. Ofwel geen plaats ofwel geen antwoord. De jachthaven San Miguel accepteert onze aanvraag en van daaruit vliegen we dan ook even over en weer naar Belgie. Een goede plek ook om je boot even achter te laten en dicht bij de luchthaven.

465 mijl en 80 uren later …⚓️⚓️⚓️🇵🇹

Woensdag 31/8/2022- zondag 4/9/2022

Nadat we dus weeral een kleinkind rijker zijn vertrekken we rond 17u 30 uit de jachthaven van Lagos. De wind staat voor de komende 4 dagen uit een gunstige richting dus daar willen we gebruik van maken. We roepen de voetgangersbrug op en die gaat binnen een minuut open. Als we snel onze box uitvaren blijken er problemen met de brug te zijn . We varen nog een rondje en dan is gelukkig alles terug in orde en kunnen we vertrekken. Het waait ondertussen stevig door dus met een rif in het grootzeil zetten we de overtocht in samen met zeiljacht Maeva.

De eerste 24 uur zijn alvast pittig en klokken we af op 163 mijl ! Dan gaan wind en golven in rustmodus en kunnen we met zo’n 12-15 knopen rustig zeilen. In de 2 de nacht krijgen we een serieuze windvlaag over natuurlijk net in mijn eerste poging om te slapen. En ja, hoe doen we dat eigenlijk met slapen tijdens zo’n oversteek ? We houden elk een wacht van 3 uur en dat werkt prima!

Twee dagen lang kunnen we de gennaker hijsen op een vlakke oceaan, een droom zeiltocht!

Met dank aan SV Maeva👍

De hydrovane wordt nog uitvoerig getest en het lukt al aardig om deze te laten sturen zonder energieverbruik!

Ook de ganse reis hangt de vislijn uit maar bijten doen ze helaas niet…

De dagen vliegen voorbij en op zaterdagavond tegen 18u is er land in zicht. De contouren van Porto Santo zijn duidelijk te zien vanop zo’n 35 mijl afstand. De laatste mijlen wordt het motoren want de wind is volledig weg.

Inzoomen om land in zicht te zien 😅

We arriveren dus in het donker, niet optimaal maar om 2u30u laten we ons anker vallen in de havenkom . Hier gaan we de komende dagen genieten van zon, zee en land 👍

Extra editie 👶🇺🇸

Hadden we een paar dagen geleden geen ooievaar zien overvliegen ?? Wel die is nu geland in Cape Coral, Florida…

Ons 4 de kleinkind is zonet geboren 👍Een zoontje voor Mieke en Jeroen en een broertje voor Norah 🥰

En nu we weten dat alles prima is zetten wij snel onze tocht naar Porto Santo in, wind uit een gunstige richting, niet te veel dus hopelijk kunnen we de tocht volledig uitzeilen . Tot binnenkort voor een nieuw verhaal …

Culatra, een parel in de Algarve! ⚓️⚓️⚓️🇵🇹

Zondag 21/8/2022 – donderdag 25/8/2022

Naar een mooie, rustige, middenin de natuur gelegen ankerplek ! Dat is aan het eiland Culatra met daarop een prachtig strand, heerlijk water om in te zwemmen, een kleine supermarkt en een leuke bar. Precies dit vind je in de Algarve, ten zuiden van de steden Faro en Olhão. Een geweldig natuurgebied dat bij laag water twee keer zo groot is als bij hoog water. Vlak boven het eiland Ilha da Cultura hebben we ons anker laten vallen om het vijf dagen later pas weer omhoog te halen. Een beschrijving van een van onze favoriete ankerplekken . Wat dit gebied in eerste instantie heel aantrekkelijk maakt is al het leven. Om de boot zwemmen ’s avonds niet alleen enorm veel harders, ook grote gepen springen hier rond. Ook in de lucht stikt het van dieren. We zien zwermen lepelaars overvliegen. En we zien ooievaars over vliegen …

Het grootste deel van het jaar verdient de kleine vissersgemeenschap hier de kost met vissen op zee en schelpen (clams) zoeken op de zandplaten tussen Olhão en Culatra. Bij laagwater vallen deze platen voor het grootste gedeelte droog zodat mannen en vrouwen de schelpen kunnen steken. Heel hard werken voor minimale inkomsten, geen vetpot voor de bewoners van dit idyllische eiland!
Het enige dorp van het eiland, ligt aan de haven. De kleurige en versierde authentieke vissershuisjes worden nog steeds bewoond en lijken zo uit het witte zand te groeien. De paar kleine supermarktjes voorzien de lokale bevolking in hun dagelijkse behoeften, zodat ze niet voor het minste of geringste met hun eigen bootje of de pont maar Olhão hoeven te reizen.
Er zijn geen auto’s of wegen op het eiland. Zandpaden als straten met af en toe in het midden betonplaten.

Olhão. Dit mooie, oude stadje ligt met hoog water een mijl verderop (en met laag water drie).We nemen de ferry die ons in een klein uur naar daar brengt na een tussenstop bij Ilha de Faro. We kopen nog wat visgerief in een fantastische speciaalzaak die hier aan de kade zit.

Vrijdag 26/8/2022-woensdag 31/8/2022

En dan is er op vrijdag gunstige wind om te zeilen richting Portimao. Het is lang geleden dat we nog aan de wind moesten varen en met 20 knopen wind over dek wordt het uiteindelijk nog een pittig tochtje ! Vlak voor het strand van Ferragudo ligt een mooie ankerbaai en tussen de vele jachten in vinden we een geschikte plek. Je ligt hier op de rivier en dus draaien we regelmatig rond ons anker op de stroom. Met de dinghy is het een leuke tocht stroom opwaarts waar je vlak voor de jachtwinkel Sopromar kunt afmeren en 700 m verder een grote Lidl supermarkt treft. Ook het kleine dorpje Ferragudo is een bezoek waard!Met laag water een mooie wandeling langs het strand.

We liggen hier samen met onderweg tegengekomen andere vertrekkers zoals SV Maeva en Spirit of a Geisha. Dat is altijd wel gezellig en zo wordt er afwisselend bij elkaar geborreld en gebarbecued op een avond bij SV Maeva.

Onze volgende bestemming wordt Porto Santo, een klein eiland voor Madeira, zo’n 450 mijl vanaf Lagos. Daar trekken we nog een nacht naartoe om diesel en water te tanken. En dan maar hopen op voldoende wind voor deze 4 daagse tocht…

Genieten in de Algarve ⚓️⚓️⚓️🇵🇹

Vrijdag 12 augustus 2022 – zaterdag 20 augustus 2022

Vandaag werd een mooie zeildag voorspeld met goede wind… Jammer maar helaas, een half uur na ons vertrek komen we in wat mistbanken terecht en is er van de wind nog niet veel te bespeuren. Tegen een uur of 1 kunnen we de zeilen hijsen en duurt de zeilpret zo’n uur of 2… Maar we krijgen wel bijna een uur lang dolfijnenshows rond onze boot. Ze duiken , springen en dartelen dat het een lieve lust is, we kunnen ze eindelijk eens goed filmen deze keer.

Als we aan Cabo de São Vicente komen trekt de wind aan, we draaien de hoek om met zo’n 25 knopen wind. De laatste mijlen dus toch nog mooi zeilen. We beslissen om te ankeren en te overnachten aan het strand van Sagres, een mooie beschutte baai. Het blijft hier behoorlijk doorwaaien dus da’s altijd spannend ! Er gaat 40 meter ketting de diepte in en we liggen zo vast als een huis! Naast nog 3 andere jachten is het hier heerlijk rustig en aanschouwen we deze mooie omgeving tussen hoge rotsen . De avond valt en brengt ‘avondrood’, dat betekent ‘regen in de sloot’… En ja , ‘s nachts valt de eerste regenbui, da’s lang geleden.

In de Algarve zijn overal bijzondere plekjes te vinden. Het magische Sagres is er absoluut een van en ligt aan het meest zuidwestelijke puntje van het Europese vasteland. Zes kilometer verderop, bij de vuurtoren op Kaap Sint Vincent, beleef je het unieke ‘einde van de wereld-gevoel’. Een stuk exotischer klinkt deze bestemming op z’n Portugees: Cabo de São Vicente.

We blijven hier uiteindelijk 3 nachten op anker liggen en zeilen dan naar Lagos waar we naast de haveningang ons anker laten vallen. De volgende dag gaan we voor 2 nachten in de haven liggen. Dat betekent boot poetsen , boodschappen inslaan en gezellig kuieren op de steigers. Vooraleer we nog wat diesel bijtanken wordt de tank nog geïnspecteerd, alles prima in orde ! We maken hier ook kennis met nog wat vertrekkers .

Als we terug in de ankerbaai liggen is het de volgende dag bijna windstil dus ideaal om naar de grotten te varen , de Ponta da Piedade. We zoeven rond 8 u ‘s morgens met onze dinghy naar daar nu de toeristen nog niet op stap zijn met kajak- en sup tours. We roeien (ttz Erik roeit en ik neem foto’s 😅) de grotten in en uit. Tussen de hoge kliffen liggen overal kleine strandjes verstopt. De zee is ontzettend helder en sommige plekken zijn felblauw en groen als de zon er op schijnt.

Met dit rustige weer trekken we 2,5 mijl verder naar Alvor. Je kunt hier beschut ankeren net na de ingang in 3 tot 5 meter water. Het is nog vroeg in de ochtend als we arriveren en kunnen dus nog een goei ankerplekje bemachtigen. Met laag water komen er hier enkele platen zo’n 40 cm boven water te staan.

We varen met onze dinghy bij hoog water naar het stadje. Hier vooral veel souvenirwinkeltjes, restaurants en cafés. Er is ook een mooi aangelegd wandelpad tussen de zee en dit waddengebied. Op zaterdag komen er veel Portugezen ankeren dus een drukke maar gezellige bedoening. Onze buurman houdt een BBQ op de spiegel van zijn boot😅

Morgen, zondag , wordt er wat wind voorspeld dus gaan we ons nog eens zo’n 40 mijl verplaatsen richting Faro!

Ankeren in Cascais en Sines ⚓️⚓️⚓️🇵🇹

Vrijdag 29/7/2022 – woensdag 3/8/2022

Heel stilletjes varen we met het eerste daglicht de haven uit richting Cascais. Het wordt een tocht met eerst wat motoren en daarna kunnen we gelukkig rustig zeilen. Ook hier wordt het weer volop uitkijk houden voor de vele visfuiken , daar willen we liefst niet over of tegen varen . Als we Cabo da Roca in zicht krijgen neemt de wind stilaan toe. En ja , ook deze kaap die we moeten ronden heeft weer iets speciaals met mysterieuze mistwolken die er rondhangen. De wind bouwt op en we krijgen hier 35-40 knopen achterlijke wind te verduren .. De rolfok wordt snel opgerold en met deze harde wind draait hij zich dubbel en scheurt hij bovenaan. Uiteindelijk krijgen we hem toch netjes ingerold en ‘ scheuren ‘ we in volle vaart richting Cascais. Eenmaal dichter aan de wal neemt de wind geleidelijk af en komt de ankerbaai in zicht. Je hebt hier een prachtig uitzicht op het fort, de stad en de stranden. 3 jaar geleden maakten we hier kennis met Luc en An die naast ons op anker lagen . We spreken de volgende dag hier terug af met hen en het wordt een gezellig weerzien!

Ondertussen hebben we al contact met North Sails die ons zeil komt ophalen om te repareren. Een super service, ons oude zeil wordt letterlijk en figuurlijk terug opgelapt voor een redelijke prijs. Hopelijk kunnen we hier nog een tijdje mee voort vooraleer we onze nieuwere high aspect moeten bovenhalen.


Cascais is een charmant Portugees vissersdorp en ligt aan de monding van de rivier de Taag en de Atlantische Oceaan. De Cidadela de Cascais is het 15e-eeuwse fort, dat de westelijke kant van de rivier en de kleine vissershaven van Cascais bewaakte en uitsluitend gebouwd is voor de verdediging van Lissabon. Ook is er een rechtstreekse trein verbinding met Lissabon, wat deze stad voor toeristen zeer aantrekkelijk maakt. Het oude stadscentrum heeft kleine kronkelende straatjes en zijn bestraat met kleine zwarte en witte “kinderhoofdjes” (vierkante stenen) in een golvend patroon. Je zou er bijna zeeziek van worden als je hierover loopt!

In plaats van een bezoek aan Lissabon waar we al verschillende keren geweest zijn , kiezen we ervoor om de bus te nemen naar Sintra. Het is een bergdorp en best te bezoeken als er geen mist hangt.

Sintra, de Monte da Lua (maanberg), is een magische, mysterieuze plaats waar mens en natuur in zodanig perfecte harmonie leven dat Unesco het stadje op de werelderfgoedlijst heeft geplaatst. We hebben een busticket voor alle buslijnen hier en dus rijden we eerst naar boven en worden we afgezet voor het Parque de Monserrate met het exotisch neogotisch paleis. Mooie uitzichten vanaf hier! Terug beneden loopt het ondertussen goed vol met toeristen . We nemen in de terugweg een andere buslijn die langs Cabo da Roca , de beruchte kaap, rijdt. De vuurtoren staat weer in de mist en het is koud hierboven en het waait ook nu weer hard .

Terug aan boord wordt de barbeque bovengehaald om net zoals de Portugezen een lekkere portie sardientjes te grillen !

Donderdag 4/8/2022 – donderdag 11/8/2022

We hebben een tocht van zo’n kleine 50 mijl voor de boeg dus wordt ons anker alweer redelijk vroeg opgehaald. Ondertussen kregen we de afgelopen weken heel veel berichten binnen over aanvallen van orca’s in deze buurt dus dat is spannend natuurlijk. Gelukkig krijgen we enkel dolfijnen te zien… Zo’n 10 uur later laten we ons anker vallen aan het strand van Sines onder het wakend oog van Vasco da Gama die hier geboren werd.

In de redelijk kleine ankerbaai liggen zo’n 5 andere jachten en van allerlei nationaliteiten. We mogen onze dinghy in de jachthaven achterlaten waar we ook gratis water kunnen tanken. Geen landingen dus op het strand in het zand 👍. Nog tot en met het hele weekend is hier een foodfestival aan de gang met elke avond een live optreden dat start om 22.00u. We liggen dus op de eerste rij 😅. Het is hier de komende week echt windstil en warm dus vullen we onze dagen met winkelen ( Lidl op 20 min ) en wandelen , zwemmen en lezen, koken en natuurlijk barbecueën! Dus varen we ‘s morgens met de dinghy naar de vissershaven om wat vis te kunnen kopen . Ik kan nog net een bad ijs ontwijken dat overboord gekiept wordt als we aanleggen… maar de vrolijke vissersvrouw geeft ons een zak vol verse kleine dorades, gratis !

Onze volgende bestemming wordt Lagos, het hoekje om aan Cabo de São Vicente in Sagres.

Zeilen langs de Portugese kust 🇵🇹

Woensdag 20/7/2023- donderdag 28/7/2022

Rond 6u 30 , nog donker hier in Baiona, halen we het anker op en zeilen met een gerieflijke bakstagwind naar onze eerste Portugese haven Leixões, net voor Porto. De ankerplek waar we destijds goed lagen vóór de haven is ingepalmd door Spartacus, een groot baggerschip , dus vragen we een plek in de haven. De vriendelijke dame aan de marifoon vraagt naar de lengte van onze boot en we mogen een nacht aan de meldsteiger blijven liggen wegens geen plek. Tot we met onze documenten gaan inchecken…die vermelden immers dat onze boot maar 9,69m lang is ipv 11 m😅. Dus krijgen we de volgende dag toch een mooi plekje aan een ander ponton want de plaatsen voor 11-12m jachten willen ze liever vrijhouden. Tja, je moet je (lig) plaats kennen in deze wereld …

Obrigada , Obrigado, we zijn in het land van de vriendelijke mensen terwijl wij slechts enkele woorden van hun taal kunnen spreken …

De jachthaven bevindt zich in het dorp Matosinhos met het grootste zandstrand in het gebied van Porto. Het enige nadeel is dat ‘Praia de Matosinhos ‘ de containerhaven en de vissershaven in zijn schaduw heeft. De architect Luis Pedro Silva ontwierp aan dit strand een prachtig groot zoutwaterzwembad .

Vlakbij de haven kun je de bus nemen die je in een goed halfuur naar Porto brengt. 4 jaar geleden kreeg ik van mijn kinesiste de tip om de app Rome2Rio te downloaden. Die stuurt ons te voet naar de overkant van de rivier met het advies om bus 500 te nemen want die rijdt langs de zee en de Douro naar Porto, een prachtige trip (en tip!).

Het is druk in Porto maar gezellig kuieren hier. De stad staat niet alleen bekend om de portwijn die vanaf hier naar alle hoeken van de wereld vertrekt, maar ook om het cultuurerfgoed met oude kerken en monumenten. Vooral de blauwe tegeltjes aan gevels en in het station zijn prachtig om te zien.

De volgende ochtend worden we wakker in de mist, een gekend fenomeen hier! Vanaf maandag verwachten we weer wat wind die we graag oppikken om 100 mijl verder te varen naar Nazaré.

Tegen de middag en onder een straalblauwe hemel pikken we de voorspelde noordenwind op en tikken de mijlen vlotjes weg. Spijtig genoeg zakt de wind in tijdens de donkere nacht … Dobberen dan maar en slingeren van links naar rechts. 2 dagen geleden werden hier nog enkele schepen aangevallen door orca’s die het vooral gemunt hebben op het stukbijten van het roer. Geen prettig idee als je hier vaart… Gelukkig doet den heilige Christoffel zijn werk …Als het terug licht wordt moet de motor aan want nu is de wind volledig op en kunnen we ook de vele visfuiken terug zien en ontwijken ! In de vroege ochtend lopen we de haven van Nazare binnen waar de vriendelijke havenmeester ons helpt met afmeren .

Na een verfrissende douche en wat ingehaalde slaap trekken we naar het lange sikkelvormige strand met wit zand waar de stad aan zee grenst. Deze is bekend om zijn grootsheid en om de bontgekleurde strandtenten die een contrast vormen met het blauwe water. Dit is ook het strand waar je nog vissersvrouwen geheel volgens traditie gekleed ziet gaan in zeven rokken. Ze verkopen hier dan ook hun talrijke gedroogde vissen .

De kabelbaan brengt ons in korte tijd naar het hoger gelegen ‘Nazaré Sítio’ .Hiervandaan heb je een prachtig uitzicht over de zee, de golven en over Nazaré Praia. Via een kronkelende weg wandelen we richting de vuurtoren en met een grote swell kun je de golven al zien vanaf hier. In de winter heb je hier kans om de grootste golven ter wereld te zien breken voor de vuurtoren van Farol de Nazaré.De Hawaiaanse surfer Garrett McNamara werd in 2011 wereldwijd bekend toen hij in ‘Praia do Norte’ (het strand bij de vuurtoren) de op dat moment grootste golf ter wereld surfte. De grote golven hier zijn te danken aan de ‘Nazaré Canyon’, het grootste ravijn onder water in Europa met een lengte van 170 kilometer en een diepte van maar liefst 5000 meter. In de vuurtoren is een leuk surfmuseum waar surfboards van verschillende big-wave surfers hangen. Hopelijk kunnen we vrijdag zonder té hoge golven de haven terug verlaten 😅

Tropisch Galicië ⚓️ 🇪🇸

Vrijdag 1/7/2022 – dinsdag 19/7/2022

We hoppen hier dus vrolijk van Ria naar Ria. Deze zeetongen werken zich op een harmonieuze manier landinwaarts en zorgen voor prachtige landschappen, heerlijke wijn, vele stranden, (beschermde) natuurgebieden, prachtige ankerplekken en gezellige vissersdorpen. En natuurlijk voor tongstrelende vis en schelpdieren.

Een ría is dus een zeearm en deze hier gaan dieper het land in . De eilanden Ons en Cies dienen als poortwachters om de wilde oceaan af te remmen. Eerste stop in de Ria de Arousa is voor het strand van Caraminal met de grote supermarkt Gadis vlak voor ons!

De wind trekt de volgende dagen wat noordoostelijker door en om hier te blijven liggen niet echt comfortabel . We leven hier op het ritme van weer en wind dus trekken we naar Ria de Pontevedra. De temperatuur stijgt en de wind neemt geleidelijk gas terug. Het is zalig ankeren voor het strand van Sanxenxo, weinig boten , enkel wat dagtoeristen die hier voorbijkomen met sup of pedalo. Na 20u keert de rust hier terug en loopt het strand stilaan leeg…

Het volle en lege strand van Sanxenxo!

Met een lichte bries zeilen we zo’n 6 mijl verder naar het einde van de Ria en ankeren voor de haven van Combarro. Volgens de pilot mag je dit vissersdorp absoluut niet overslaan. Er is hier echter niet veel te doen, het is meer een ‘kijkdorp’ . We slenteren door de smalle straatjes en genieten van de historie om ons heen. Vooral de horeos( voorraadschuren) zijn hier talrijk aanwezig. We kwamen hier 3 jaar geleden ook en toen kwamen we hier al enkele vertrekkers tegen, nu liggen we hier naast een enkel Duits jacht🤔.

Dus trekken we na één nachtje terug naar Sanxenxo en leggen onze ankerdata vast voor een bezoek aan de eilanden Ons en Cies.Deze eilanden liggen in een beschermd natuurreservaat en je moet hiervoor eerst een toelating aanvragen. Daarna dien je nog een aanvraag in welke dagen je daar wenst te ankeren. Ankertoelating aanvragen

We komen de volgende ochtend als eerste aan op het eiland Ons naast talrijke vissersboten die hier op anker liggen. Het zicht op het (naakt)strand is prachtig 🙈 en de geur van de Eucalyptusbomen komt ons tegemoet. Het ‘dorpje’ ligt ongeveer op 2 km en samen met Bruno en Brigitte van zeiljacht Vega trekken we naar daar. Het is klimmen en dalen door de bossen met prachtige uitzichten.

Nadien een welverdiende apero bij ons op Ons😉. Onze laatste dag is er één met magische mistbanken die over het eiland schuiven en voor afkoeling zorgen.

Na 3 nachten motoren we 9 mijl verder naar het grotere eiland Cies dat vlak voor Ria Vigo ligt. Het is terug tropisch warm en windstil..Hier voor het grote zandstrand is het iets drukker en hebben we zicht op de talrijke ferry’s die hier af en aan varen met toeristen.We boeken nog een nacht bij en gaan ankeren aan Illa de San Martiño . Hier mag je enkel wandelen op het strand. Het zeewater en de apero’s zorgen voor de nodige afkoeling…

Zo’n 7 mijl verder in Ria de Vigo ligt Cangas. Een mooie ankerplek voor het strand en dicht bij de stad. Zowel in de vroege ochtend als ‘s avonds komen hier 2 vissersboten hun netten uitrollen. Het lijkt wel of we net boven een visveld geankerd liggen 😅. Twee werelden ontmoeten elkaar. De eenvoudige broodvissers in de weg gezeten door recreatiezeilers. Ze negeren ons zonder merkbare animositeit en zwaaien steeds heel vriendelijk terug! Als het net eindelijk is ingerold zien we ze tussen het bovengehaalde wier kleine krabben en inktvissen plukken. Een waar streekgericht hier!

Zicht op Vigo

Twee dagen later zeilen we naar Baiona, een charmant klein typisch Spaans vissersplaatsje. Het ligt aan een mooie ruime baai met het kasteel Monte Real op de kaap. Ook het zeilschip de Pinta , een van de drie schepen van Columbus, kun je hier bezichtigen. De sfeer in het kleine stadje met zijn nauwe straten is gemoedelijk en ontspannen. Gezellige drukte overdag met ‘s avonds leuke restaurantjes met prima visgerechten voor een eerlijke prijs. Brigitte van SY Vega verjaart binnenkort en trakteert ons op een lekkere vismaaltijd!

Deze streek is ook gekend voor zijn hoog vochtgehalte en zo liggen we dus een dag in een ‘spooky’ baai…We zien nog net onze buurboot liggen … Gelukkig klaart alles snel weer op en wordt er op zondag geplakt en gezaagd😅. De buizen van onze bimini worden enkele centimeters ingekort zodat deze iets naar beneden zakt. Zo komt onze windvaan er nu net boven te staan. Ook de bodem van onze oude dinghy is ineens fit .. Erik heeft het lek snel gevonden en dicht geplakt.

Onze laatste avond in Baiona met SY VEGA willen we afsluiten met een etentje in de stijlvolle jachtclub naast het kasteel. Bruno en Brigitte zijn hier gaan informeren of ze hier kunnen overwinteren en hebben meteen ook een tafel voor deze avond gereserveerd. Als we er arriveren rond 20u30 worden we echter geweigerd, het is hier privé en enkel als je boot in de haven ligt kun je hier terecht! Dus wordt het een tapas restaurant waar we ook heerlijk genieten van de Spaanse specialiteiten !

De sjieke jachtclub Monte Real de Yates in Baiona…
Maandag wasdag !

Morgen draait de wind naar het Noorden en zeilen we naar Portugal 🇵🇹!

Naar de Ria’s ⚓️ 🇪🇸

Het ratelen verstomt, het anker schokt. Stilte valt als een deken over de eenzame baai. Het eind van een mooie zeildag… We kijken uit op het prachtige strand van Corme, een klein vissersdorpje met naast ons zeiljacht Vega.

Na Corme schuiven we een baai op naar de Ria de Camariñas. De afstand van 18 zeemijl wordt een prachtige zeiltocht! Bij Camariñas gaan we voor anker in de baai. Liggend in 6 meter diep water met aan één kant uitzicht op de groene heuvels vol met naaldbomen en eucalyptus en aan de andere kant uitzicht op Camariñas. Op zeiljacht Vega die naast ons is komen ankeren wordt er druk gepompt, de dinghy wordt hier te water gelaten voor een ankerapero bij ons aan boord! De volgende dag laat het weer het wat afweten maar er is hier een leuk clubhuis waar we bij een glas wijn lekkere tapa’s geserveerd krijgen . Het dorp is verder bekend voor zijn zeevruchten en kantkloswerk.

Van hieruit varen we twee dagen later naar Finisterre . We ronden Cabo Finisterre, een beruchte kaap als het hard waait. In de haven ligt een betonnen steiger , door weinig zeilers gekend maar die tip kregen we 3 jaar geleden al van een Fransman in A Coruña! Tijd om de benen te strekken dus en onze 10.000 stappen te halen. Je kunt hier prachtige wandelingen maken richting vuurtoren of naar het lange mooie zandstrand. Finisterre is ook de plek waar vele pelgrims hun kleren komen verbranden na hun lange tocht.

Een dag met goede wind doet ons beslissen om verder te zeilen met bestemming Muros.

Met dit tochtje verlaten we de Costa da Morte zo genoemd vanwege de ruwe rotskust waar het weer snel om kan slaan, met relatief weinig beschutte plekken.


Muros zelf is mooi en nog redelijk authentiek. Weer heel anders dan de plaatsen die we eerder hebben gezien. Smalle straatjes, oude gebouwen en veel niveauverschil tussen de straten. Bij aankomst treffen we een ankerbaai met slechts 2 jachten , een goed plekje vinden is dus niet moeilijk.

Bij laag water staat de baai vanaf het strand vol met vissers die een soort pallourdes uit het zand steken. Een ware lekkernij in Galicië!

De nacht van San Juan of de midzomernacht, is een oud en traditioneel feest in veel Europese landen. In Spanje is het traditie om de zomer te verwelkomen met vele kampvuren en door knallende rotjes te gooien. We hebben sinds ons bezoek aan de eerdere plaatsen al mogen genieten van dit feestgedruis. Het is de traditie om oude meubels of hout op straat of op het strand te verbranden. En nu in Muros wordt ook de heilige San Pedro gevierd. Rond een uur of half negen ‘s morgens worden we opgeschrikt door hevige knallen. Een houten latje landt bij ons aan boord..Er wordt ons ook gevraagd om wat verder te gaan ankeren want er is ‘s avonds een groot vuurwerk voorzien. Dus leggen we ons wat verder de baai in en om middernacht genieten we op de eerste rij van het lichtspektakel. Op de achtergrond harde muziek tot in de vroege uurtjes. Bij zeiljacht Vega trillen de potjes in de kast…

De volgende ochtend zeilen we met een beetje wind een rustige tocht van 16 mijl naar een nog onbekende ankerplek aan het kleine vissersdorp Corrubeda. In de pilot enkel aan te raden met rustig weer. Hier geen feestgedruis maar een rustige nacht …

Met dank aan zeiljacht Mahola voor de foto via hun drone!

A Coruña, strandstad met flair. 🇪🇸

La Coruña is een gezellige stad met een prachtig klassiek Spaans centrum. Hoge aaneengesloten gebouwen met kleine balkonnetjes en traliewerk voor de ramen. Ruime pleinen met koffiebars, terrassen, vaak rond een kerk of bij een fontein. Overal tot laat in de avond spelende kinderen. Niemand heeft haast, iedereen lijkt tevreden. Het is hier niet te koud, niet te warm.

We zijn afgemeerd in Marina Real, midden in de stad. Onze eerste dag op Spaanse bodem wordt gevuld met het herstellen van onze fok waar een naad gelost is en dus komt mijn naaimachine al goed van pas . Het zout wordt van de boot gespoeld en de dorst gelaafd aan boord van zeiljacht Vega waar we uitgenodigd zijn voor een borrel.

Een vloot Nederlandse zeiljachten komen de lege boxen hier opvullen, zij zijn op weg naar de Azoren. Ook treffen we hier nog enkele vertrekkers met verschillende nationaliteiten: Noren, Engelsen, Duitsers, Fransen , Ieren…Een riant cruiseschip komt de grote kade in beslag nemen.

Gezellig vertoeven hier dus. Het weekend wordt opgevrolijkt door een triatlon die hier voor de deur plaats vindt.

Zo’n 10 minuten wandelen , aan de westzijde liggen mooie zandstranden die momenteel nog niet druk bezet zijn.

Onze barometer begint langzaam te zakken en we krijgen te maken met een lage drukgebied die zorgt voor een boel nattigheid terwijl er in België en Nederland gepuft en gezweet wordt😅.

Ideaal om eens een bezoek te brengen aan het prachtige clubhuis hier op de middenwal van de haven. Real Club Nautico, bezoekers zijn welkom, maar niet in teenslippers , korte broek of topje! Maandag regent het de ganse dag dus vertoeven we in de namiddag in ‘de huiskamer’ van ‘ons clubhuis’ samen met de bemanning van zeiljacht Vega: Bruno, Guy en Koen. Vanwege een staking in Zaventem nog zonder Brigitte die een dag later dus hier zal arriveren. Hopelijk , want onze 2de handheld marifoon reist met haar mee…We kunnen hier heerlijk in stijl nog genieten van een 3 gangen dagmenu !

Dinsdag pompen we onze dinghy op want vanaf morgen trekken we eindelijk de Ria’s in om te gaan ankeren. De wind laat het al een hele week volledig afweten dus hoppen we maar op een rustig tempo…Ook plaatsen we onze bimini en zetten we onze ‘oude’ buiskap er terug op. De zon ( die hier momenteel niet veel van bakt) zorgt immers voor loskomende stiksels dus gaan we deze eerst verslijten.