Wind op woensdag 🇪🇸

Woensdag 9 oktober- maandag 14 oktober

Na 2 nachten wiegend en schommelend op anker voor Isla de Lobos vertrekken we woensdagochtend bij daglicht want vandaag staat er gunstige wind.

Ook nu hebben we de oceaan voor ons alleen, geen zeiljacht te bespeuren en een achterlijke wind van 15-17 knopen die de zeilen bol laat staan. Al gauw geeft de dieptemeter enkel – – – weer want we varen met meer dan 1500 meter onder de kiel. Onze bestemming is Gran Tarajal, een haven ongeveer in het midden van het eiland Fuerteventura. Als we de haven oproepen geen gehoor maar als we een lege box invaren staat daar ineens een man met een rood hesje van de security die mijn landvast netjes aanpakt👍

Geen luxehaven maar we liggen hier rustig tussen verschillende nationaliteiten en jachten die we al eerder tegenkwamen.

Gran tarajal is tegenwoordig een vrij relaxte plaats waar vooral locals komen om lekker te eten en te genieten van het strand. Een strand, zwart van kleur ( en niet van het volk 😂) vanwege de vulkanische oorsprong. Langs het hele strand ligt een mooie wandelpromenade met daarlangs verschillende cafés en restaurants en mooie pleintjes waar er beschutting voor de zon kan gevonden worden.

En terwijl het in Belgie volop herfstig is treffen we hier ook allerlei witte stippen , maar dan niet op paddestoelen….

Zaterdagmorgen is het ‘Fiesta Nacional de España ‘ Nationale feestdag ter ere van Columbus. De dag waarop Columbus in 1492 Amerika ontdekte en dat wordt hier dus ook gevierd.

Er schijnt hier ook een gigantisch ‘palmenbos’ te zijn maar we vinden enkel een park vol met palmbomen…

Midden in de stad treffen we een opvallende fontein met zes waterspuwende zeepaardjes.

Ook vele gevels zijn hier prachtig geschilderd, waarvan sommige wachtend op een nieuw te bouwen pand…

Naast het verkennen van het dorpje besteden we ook tijd aan het volledig waxen van de romp, kuip en dek. We liggen in een brede box zonder buren en aan de andere kant een brede zijsteiger. Ook de naaimachine wordt terug in gang gezet want er zijn wat kleine herstellingswerkjes hier en daar.

Maandagmorgen krijgen we via de mail bevestiging van onze gevraagde ligplaats in blijkbaar een volle haven Pasito Blanco op Gran Canaria ! Goed nieuws dus, morgen vroeg uit de veren voor deze tocht van 90 mijl !

Lanzarote en Isla de Lobos 🇪🇸 ⚓️⚓️⚓️

Donderdag 3 oktober-dinsdag 8 oktober.

Vandaag donderdag staat er een stevig windje en bijhorende swell en dat is al merkbaar als we ons anker ophalen. Marina Rubicon ligt op een afstand van 2 mijl en we hebben daar voor een aantal dagen een plek geboekt.

Even aanmelden aan de receptie en we worden door een Nederlandse dame verder geholpen, handig …We krijgen ook een toegangsticket voor het zwembad in de haven waar we zoveel als we willen gebruik van mogen maken. En dat allemaal voor de prijs van amper 19,5€/nacht!

Eerst de boot even ontzouten met zoet water, geen straf want het is best warm !

Rond de haven vele eet en drinkgelegenheden, winkeltjes en een supermarkt. Alles in een leuke sfeer en ook met aandacht voor de niet watersporters, een mooie combinatie!

Vrijdagmorgen nemen we de bus naar Arrecife en passeren verschillende dorpjes onderweg.Hier ook allemaal witte huisjes en vooral een dor landschap .Op enkele heuvels treffen we wel wijngaarden aan.

Arrecife is een kleine gezellige stad met een grote haven en ook een mooi zandstrand. In het centrum zie je hoge gebouwen wat je elders amper ziet. Ook is er niet vastgeklampt aan de traditie om de panden wit te schilderen, je ziet ook andere kleuren terug in het straatbeeld.

Als ik zaterdagmorgen op weg ben om een was te draaien zijn ze hier al volop bezig met het opzetten van een markt in de haven.Deze wordt iedere woensdag en zaterdag georganiseerd . De kraampjes van deze markt staan tussen de winkels en restaurants in. Het aanbod van de kraampjes bestaat vooral uit souvenirs, fraaie accessoires en leuke modeartikelen. Dit is tevens een plek waar je lokale (geiten)kaas en een aantal andere lekkernijen kunt kopen.

Na de middag wandelen we via een mooie promenade langs het water naar Playa Blanca.

Vandaag vindt hier ‘ the iron man’ plaats , ttz een halve triatlon! De helft van ons wandelpad is dan ook afgezet voor de lopers die met dit warme weer serieus aangemoedigd worden en met natte sponzen de nodige afkoeling krijgen.

Ook zondag strekken we de benen richting Playa Blanca om nog wat boodschappen te doen. In de voormiddag best ok qua temperatuur😅. Aan boord terug is het wat knutselnamiddag. We voorzien onze dinghy van hijsbanden om langszij via een val omhoog te hijsen zodat deze tijdens de nachten hoog en droog hangt. De naaimachine wordt terug bovengehaald om de lussen dicht te stikken. En ja , ook onze Belgische vlag is aan reparatie toe en de clubvlag van de WSVW is ook uitgewapperd en krijgt een rode neus… een nieuwe ligt klaar voor levering in Tenerife…Tijd nu om nog even af te koelen in het zwembad.

Maandagmorgen checken we uit in Rubicon met het plan om terug te gaan ankeren aan Papagayo. Onverwachts staat er toch nog een leuk windje dus besluiten we om al richting Isla de Lobos te zeilen, zo’n 7 mijl verder…

Isla de Lobos is een klein eilandje dat behoort tot het nationaal park .Verschillende toeristenboten varen een aantal keer per dag vanaf Corralejo op en neer naar het onbewoonde, 6 km² grote eiland op drie kilometer ten noordoosten van Fuerteventura.

Isla de los Lobos is bedekt met duinen, zoutpannen en kleine vulkaankegels. De vulkaan ‘La Caldera de Lobos’ is met 127 m het hoogste punt. El Puertito is het enige bebouwde plekje op Los Lobos met een klein authentiek restaurantje.

Het water is hier ongelooflijk helder en we zien perfect waar we ons anker in het zand kunnen laten vallen. Een prachtige zwem-en snorkelplaats op 9 m diepte!

En als we even verbinding maken met de digitale wereld vernemen we het nieuws dat achterkleinkind nr 5 ( iets te vroeg) is geboren ! Welkom Elise en proficiat aan neef Sam en Sofie !

Vanaf een uur of vijf in de namiddag keert de rust hier terug in de baai. De catamarans, jetski’s en snelle rib’s brengen dan de toeristen terug naar Fuertaventura. We blijven hier vandaag met 3 zeiljachten over in de ankerbaai.

Nog een afscheidsborrel met Freke en Simon van Palatina want we zullen elkaar pas terug ergens in de Carieb treffen …

Verder eilandhoppen naar Lanzarote 🇪🇸⚓️⚓️⚓️

Dinsdag 1 oktober-woensdag 2 oktober

Vanaf La Graciosa naar het zuiden van Lanzarote is het zo’n goeie 30 mijl dus een leuke dagtocht! We maken nu ook kennis met de voorspelde acceleratiezones tussen de eilanden. We zoeven met 25 knopen wind tot aan de zuidkant van Lanzarote en eens voorbij de vuurtoren zeilen we met halve wind richting de mooie ankerbaai aan Papagayo.

Met dank aan Palatina voor de foto 👍

Ons anker ligt net een meter voor een rots, goed gemikt dus! Met dit ongelooflijke heldere water zie je onze ketting en anker zo liggen… Prachtig om te zwemmen en snorkelen !

Iets verderop ligt het onderwatermuseum ‘Musea Atlantico’ waar glasbodemboten af en aanvaren en een geliefde duikplaats natuurlijk!

Met onze dinghy varen we de volgende dag het strand op en klimmen naar boven met een prachtig zicht op de snorkel en ankerbaai. We komen hier onze duitse buren tegen die volop aan het filmen zijn met hun drone! Ze beloven ons fotos en filmpjes van hen waar ook onze boot op te bespeuren valt, nog even geduld dus…

Na de middag is het ‘reddingsoefening’ bij Palatina. Zij hebben nog een vlot aan boord dat getest kan worden, ideaal dus om eens uit te proberen. Bij de tewaterlating gaat het snel open. De bijhorende inhoud wordt bekeken en ziet er nog prima uit. Het vlot werd 15 jaar niet gekeurd maar werkte dus nog prima!

Om de beurt klauteren we erin vanuit het water en dat lukt prima. Hopelijk is deze oefening natuurlijk nooit nodig!

Nog een laatste nachtje op anker hier , vanaf morgen hebben we een plaats geboekt in de haven Rubicon en gaan we het eiland verder verkennen.

La Graciosa 🇪🇸⚓️⚓️⚓️

Donderdag 26 september-Maandag 30 september

Na een perfecte landing op het mooie zandstrand van Playa Francesa waar we onze dinghy kunnen achterlaten wandelen we naar Caleta del Sobo , het enige dorpje op het eiland.

We hebben ook een prachtig zicht op Lanzarote en de zeestraat Estrecho del Rio tussen beide eilanden in. Bovenop de gigantische steile wand staat de Mirador van Manrique ( de beroemde kunstenaar, adviseur van de eilandraad die ervoor zorgde dat Lanzarote veel kunstzinniger en mooier bebouwd is dan de andere eilanden)

Het is een goed halfuur stappen door mul zand want verharde wegen zijn er niet op dit eiland. Het is laag water en zo kunnen we een hele bocht afsnijden via de lagune die nu deels droog is.

Het is een kaal eiland met 5 vulkaantopjes op een rij van Noord naar Zuid en geen enkele boom te bespeuren.

Het dorp staat vol met witte huisjes en aan de jachthaven vinden we verschillende cafees en restaurants. Er is enorm veel lawaai van generatoren die opgezet worden want alle elektriciteit is hier uitgevallen. Geen koffie dus te krijgen …

Er meren hier verschillende ferry’s aan die toeristen vanuit Lanzarote afzetten. Het vervoer van en naar de verschillende strandjes gebeurt met 4×4 terreinwagens. Je kunt ook mountainbikes huren , een zware opdracht door al dat mulle zand …

Ook enkele grote catamarans varen vanuit de haven naar onze ankerbaai waar de toeristen met kleine bootjes afgezet worden aan het strand.

Alle dagen varen hier wat jachten weg en wordt hun plaats ingenomen door anderen. Ook hier treffen we voornamelijk veel Fransen aan.

Als we rustig in de kuip zitten te lezen horen we ineens geschreeuw en gefluit… er is een boot met Franse vlag die los geslagen is van zijn anker en nipt voorbij andere jachten naar achteren drift! Gelukkig is de bemanning aan boord😅😱. Tegen de avond verleggen ze zich net voor ons, hopelijk deze keer goed vast…

Regelmatig zien we achter ons een patrouilleboot maar we krijgen geen controle ivm onze vergunning die we nog steeds niet ontvangen hebben….

Maandagmorgen arriveert zeiljacht Windsong en het is een gezellig weerzien! Borrelmoment bij ons aan boord samen met Palatina.

Morgen, dinsdag, trekken we verder naar Lanzarote op verkenning, eerst een paar nachten op anker vooraleer we onze geboekte haven opzoeken. Vanwege de ARC liggen alle havens hier goed vol en moet je dus tijdig een planning opmaken en op voorhand je ligplaats boeken op de canarische eilanden. De ARC is een rally die start vanuit Gran Canaria naar St Lucia en zo’n 200 schepen nemen hieraan deel. Ze worden half oktober verwacht in Las Palmas op Gran Canaria en dus wijken heel veel jachten uit naar andere havens.

Deserta grande en overtocht naar de Canaries! 🇪🇸⚓️⚓️⚓️

Maandag 23 september- donderdag 26 september

In de vroege namiddag verlaten we Madeira om verder te gaan eilandhoppen ! Zo’n 17 mijl zuidwaarts ligt het eiland Deserta Grande en hoort tot het nationaal park. We hebben een vergunning verkregen om hier te mogen ankeren vandaag.

Als we de baai naderen roepen we het Nature Wardens team op zoals gevraagd in onze ‘permit’ maar zonder resultaat. In de plaats daarvan krijgen we antwoord van zeiljacht Palatina die ons meldt dat er vóór hen nog een mooring vrij is, handig , we wisten niet dat zij hier ook nog lagen ! Een leuk weerzien dus na ons verblijf in de Algarve !

De rotsachtige Ilhas Desertas (verlaten eilanden) liggen circa 25 kilometer ten zuidoosten van Madeira. De archipel bestaat uit drie eilanden, Ilhéu Chão, Deserta Grande, en Bugio. Deserta Grande is met 10km2 het grootste eiland. Het bovenaanzicht van de Ilhas Desertas laat zien dat de eilanden in een keten-structuur liggen met een totale lengte van ongeveer 23 km.De enige bewoners op de eilanden zijn natuurwachters op Deserta Grande. De drie eilanden vormen een erkend natuurreservaat en je kunt ze alleen met speciale toestemming bezoeken. Naast een kleine kolonie van Monniksrobben vind je hier kleine knaagdieren,  wilde geiten, reptielen en zestien vogelsoorten.

De aanloop naar deze baai was best spectaculair want overal rondom liggen rotsen waar de golven op en af rollen… Ook de ligplaats is prachtig achter de grote vulkaanrotsen die naargelang de lichtinval steeds van kleur veranderen! Enkel met stabiele weersvoorspellingen een aanrader .

Dinsdagmorgen stipt 9 uur vertrekken we samen met Palatina verder zuidwaarts naar La Graciosa, het kleinste eiland van de Canarische eilanden. De windvoorspelling geeft voor de volgende dagen een noordoostelijke richting af met 15 tot 22 knopen wind . Via onze iridium Go satelliettelefoon halen we dagelijks de weerberichten binnen . En inderdaad, met deze halvewindse koers gaat het goed vooruit. Af en toe zorgen de redelijke hoge golven voor wat gespetter aan boord 💦😅 We moeten zeil minderen om niet te snel te varen, kwestie van met daglicht aan te komen…

Na 24 uur hebben we een daggemiddelde afgelegd van 137 mijl.

LAT 30’41’86N LONG 14’53’47’W

De vislijn levert deze keer geen vis, wel een paar keer vals alarm.. Na 2 dagen en 2 nachten arriveren we donderdagmorgen in de mooie ankerbaai Playa Francesca op het eiland Graciosa.

LAT 29’13’02NLONG 13’31’72’W. 116 mijl

In totaal hebben we 253 mijl afgelegd vanaf Isla Deserta.

In de pilot lezen we dat dit de mooiste ankerbaai is van de Canarische eilanden.Vanuit onze ankerplek hebben we een mooi zicht op Lanzarote. De Portugese gastenvlag wordt terug vervangen door de Spaanse!

Ook voor deze ankerplek heb je toestemming nodig en mag je maximum 10 dagen verblijven maar op ons mailbericht hebben we tot hiertoe nog niks ontvangen, hopelijk kunnen we dit hier verder afhandelen. Nog wat bijslapen , bootje oppompen en morgen gaan we hier het eiland en bijhorend klein dorpje verkennen !

Naar Madeira🇵🇹

Vrijdag 20 september- maandag 23 september

Dit is dé dag blijkbaar waarop vele hebben gewacht want we zijn niet de enige die vandaag richting Madeira varen ! Dit keer eens niet vóór de wind maar een bijdewindse koers. Net genoeg om voortgang te maken … Aan de punt van het eiland draait de wind alle kanten op en de laatste 3 mijl leggen we dus maar op motor af.

We hebben gereserveerd in Quinta de Lorde, een jachthaven die onderdeel is van een resort. Als we de haven oproepen komt er een dinghy ons buiten oppikken en begeleiden naar onze box. Daar staat 3 man ons op de steiger op te wachten en ze helpen ons met aanleggen, wat een luxe zeg!!

Als we gaan inchecken blijkt ons bestelde pakje van Nassau al aangekomen👍 . Hier in de haven regelen ze ook je vergunning die nodig is om Isla Deserta te bezoeken.

Vanuit onze ligplaats hebben we zicht op een enorm hoge steile rots , net of we gearriveerd zijn op mars! Benieuwd wat dit eiland te bieden heeft !

Voor de ingang van het resort stopt er elk uur een bus en deze rijdt langs enkele dorpjes en via de luchthaven naar Funchal. Onderweg rijden we door de laaghangende wolken en krijgen sinds lang geleden nog eens wat regen te zien! Vandaar dit mooie groene bloemeneiland natuurlijk…

Funchal is een leuke stad met ook hier het ene restaurant naast het andere. De jachthaven hier ligt goed vol en ook enkele boten liggen buiten op anker, niet echt comfortabel…

In de pilot hadden we al gelezen dat onder de startbaan aan het vliegveld boten worden gestald. In de terugweg rijden we er net langs en inderdaad, vele jachten liggen hier met mast erop in winterstalling!!!

Voor de rest is Madeira een wandelparadijs.Typisch voor Madeira is het netwerk van levada’s of irrigatiekanalen. Je vindt ze nagenoeg overal op het eiland. Diverse bronnen halen verschillende cijfers boven als het gaat over het totaal aan kilometer levada’s, maar het moet méér dan 2000. Deze irrigatiekanalen zijn helemaal niet breed, hoogstens een halve meter. Ze werden aangelegd, zowat vanaf halfweg de 15de eeuw, om landbouw ook in de zuidelijke gebieden van het eiland mogelijk te maken.  

Zondag houden we rustdag en we maken gebruik van het zoutwaterzwembad en ligstoelen hier aan het resort!

Rest ons maandag nog een tochtje met de bus naar Machico, waar net achter de bushalte een grote supermarkt is. Straks vertrekken we immers naar Isla Deserta om van daaruit naar La Graciosa te zeilen, een tocht van ongeveer 270 mijl .

Op ontdekking in Porto Santo 🇵🇹⚓️⚓️⚓️

Woensdag 11 september- donderdag 19 september

Ondanks onze 4 dagen op zee met afwisselend wachtlopen voelen we ons redelijk fit. Zeiljacht Windsong ligt hier ook op anker en wijst ons na de middag de weg naar het havenkantoor.

Eerst langs de zeer vriendelijke politie met onze boorddocumenten en identiteitskaarten en dan een deur verder om in te checken in de haven. Ook op anker betaal je hier per dag een 6€ ( zowel binnen de pieren als voor het strand is hetzelfde tarief) en daarvoor krijg je water, mag je gratis gebruik maken van de douches , de wasmachine en aanleggen met je dinghy in de haven !

Voor een langer verblijf betaal je hier slechts 120€/maand, de reden natuurlijk dat de haven altijd vol ligt….

Dagelijks legt hier ook de ferry aan vanuit Madeira. Klokslag 10u20 komt hij aan en draait in de havenkom.’s Avonds om 19u vaart hij weer terug !

In het havencafé maken we gretig gebruik van de lekkere goedkope koffie, bier en wijn en de daarbij horende straffe wifi 👍. Hier tref je dan ook altijd wat zeilers aan .

Donderdag trekken we op verkenning naar het dorpje, Vila Baleira, zo’n 15 minuten wandelen met zicht op zee en het strand.

Vandaag starten de Colombusfeesten en overal zijn ze volop bezig met het opbouwen van podia en tentjes.

Columbus kennen we natuurlijk allemaal door de ontdekking van Amerika. Dat Christopher Columbus een paar jaar op Porto Santo, het buureiland van Madeira, heeft gewoond is veel minder bekend. Columbus is hier zelfs getrouwd met de dochter van een kapitein. Het echtpaar Columbus kreeg hier zijn zoon.

Ieder jaar in september wordt gedurende een hele week uitgebreid aandacht besteed aan deze beroemde inwoner uit het verleden. In die maand wordt in het stadje Vila Baleira van alles georganiseerd om zijn verblijf te herdenken en te vieren. Tijdens de festiviteiten wordt natuurlijk veel aandacht geschonken aan Columbus, maar daarnaast wordt ook teruggekeken op de Portugese ontdekkingsreizen in het algemeen. Men neemt heel duidelijk een kijkje in het verleden om op die manier stil te staan bij de grote daden die er destijds verricht werden. Op straat en in het stadje Vila Baleira gebeurt van alles waardoor een middeleeuwse sfeer ontstaat. De bemanning van Columbus loopt door de straten en men houdt een optocht die volledig in het teken staat van de zeevaarder.

Tegen 20u30 komt het schip aangevaren aan de pier en vinden er optredens plaats op het strand. Veel volk op de been met een gezellige drukte!

Op de muur aan de haven wordt hier door zeilers een muurschildering achtergelaten, net zoals op de Azoren. Reden te meer dus om verf te gaan kopen bij de Chinese shop🤣Die verkoopt hier wel ettelijke potjes…

Met witte en blauwe verf laten ook wij dus onze stempel achter 🎨

Net naast deze muur start het 9 km lange goudkleurige strand van fijn zijdezacht zand dat wordt ondergedompeld door een turkooisblauwe oceaan. Van het zand en het water wordt gezegd dat ze heilzame eigenschappen hebben en rijk zijn aan jodium, calcium en magnesium, waardoor ze zich uitstekend lenen voor de behandeling van reuma en botkwalen.Elke dag zwemmen dus 👍

Samen met enkele Nederlandse jachten Jive, Liberté en Cruella organiseren we maandagavond een BBQ op het strand, heerlijk genieten met de voeten in het zand !!!

Dinsdag wordt een knutseldag : de naaimachine wordt bovengehaald en wel leuk dat je deze ook op anker kunt gebruiken dankzij onze omvormer! De hoes waarin onze dinghy verpakt is is deels gescheurd en met wat stevige doek wordt deze terug hersteld. Van een oude T-shirt pruts ik nog een lelijke hoes voor ons motortje in elkaar zodat deze minder aantrekkelijk wordt om te stelen…

Aan de wal boort Erik nog wat gaten in houten stokjes die gaan dienen om de zijflappen van onze bimini op zijn plaats te houden!

We hebben deze avond gereserveerd in een leuk restaurantje, Mercado Velho, bekend om zijn verse vis.

Terug in de haven borrelen we nog wat na in het havencafé en maken hier nog kennis met een Nederlands echtpaar die al ettelijke jaren onderweg zijn en nu hier in de buurt blijven rondtrekken.

Het is hier prachtig om te wandelen en via het 9 km lange zandstrand trekken we naar de andere kant van het eiland. Er staan hier ook leuke kleine cafeetjes waar we een tussenstop houden om de dorst te lessen. Bij een biertje krijg je hier een schaaltje gele bonen geserveerd. Hmm, ze lijken niet op pinda’s… Maar borrelnoten zijn het ook niet waarschijnlijk… Wat zijn het wel? Het zijn tremoços, of in het Nederlands lupine boontjes. Een gezonde lekkere snack en eens wat anders dan een olijf…

Donderdag is onze laatste dag hier, na een weekje van windstil weer geven ze vrijdag toch iets wind af zodat we hopelijk de 30 mijl naar Madeira kunnen zeilen.

De laatste was wordt gedraaid, nog wat boodschappen halen in de grote supermarkt Pingo Doce en genieten van zon , zee en water !

Oversteek naar Porto Santo 🇵🇹⚓️⚓️⚓️

Zaterdag 7 september

We hebben zo’n 470 mijl voor de boeg dus hebben we wel wat wind nodig. En die zit er wel in voor de komende dagen, een noord tot noordoostenwind tussen de 15 en 25 knopen. Snel dus nog naar de supermarkt voor wat vers eten , uitchecken en rond half elf zaterdagmorgen verlaten we Vilamoura en zetten koers naar het zuidwesten. Het waait al behoorlijk dus een goeie start! Te vroeg gejuicht want rond een uur of drie in de namiddag moeten we de motor starten … Met zo weinig wind klapperen de zeilen heen en weer en maken een hels lawaai. We zetten een buletalie zodat het grootzeil niet kan overslaan bij elke golfbeweging. Gelukkig trekt een 4 uur later de wind terug aan en kunnen we de nacht al zeilend inzetten. We moeten nog voorbij de traffic zone van 30 mijl breed passeren want die ligt op onze route . Al bij al komen we in geen al te druk scheepvaartverkeer terecht.

De wachten worden verdeeld al naargelang behoefte aan slaap maar automatisch lossen we elkaar om de 3 uur af. De maan zorgt voor wat licht de eerste uren en daarna is het genieten van een prachtige sterrenhemel en fluorescerende algen rond de boot. De nachten zijn hier immers vrij lang en pikdonker. Om 20u30 gaat het licht uit en pas rond 7u ’s morgens komt de zon terug tevoorschijn.

Zondag 8 september

Na onze wacht wordt steeds het logboek aangevuld en onze eerste 24 uur hebben we slechts 113 mijl afgelegd. Onze positie :

LAT: 36’02’64N LONG: 10’02’43W

De zon houdt het vandaag voor bekeken maar het blijft nog steeds warm. De vislijn wordt terug uitgegooid en hopelijk willen ze vandaag eens bijten…

Af en toe ratelt de molen wel eens even maar steeds vals alarm. Er hangt nu ook vóór de haak een soort speelgoedje dat het geluid namaakt van vogels . In de winkel beweerde de verkoper dat dit fantastisch werkt! Tot hiertoe kwamen er enkel vogels nieuwsgierig boven cirkelen …

Als we net willen genieten van ons dagelijks aperomoment ( met oa alcoholvrije pastis die wel heel lekker is met dit warme weer) begint de molen van de vislijn te ratelen en nu geen vals alarm, we hebben beet!

Een mooie dorade wordt vakkundig bovengehaald en schoongemaakt door Erik . Voilà, de kop is er af , letterlijk en figuurlijk. Nog geen uur later wordt een tweede vis bovengehaald, een kleine tonijn …Vers eten dus voor de volgende dagen!

Tijdens de nacht begint het wat harder te waaien en zo halen we onze achtergebleven mijlen van de dag ervoor wel in vermoeden we!

Tegen de ochtend geeft het AIS alarm voor 2 grote vrachtschepen die net buiten onze koerslijn passeren.

Maandag 9 september

We klokken ons dagtotaal af op 134 mijl!

LAT: 34’56’41N LONG: 12’26’36W

Na de tweede nacht komen we stilaan in een beter slaapritme en brengen de tijd door met lezen en rondkijken ( en de blog al typen 😅).Het diepe water kleurt helder blauw en de wind blaast schuimkoppen van de golven. Geen enkel schip is hier meer te zien…

We rollen van de golven af en met deze wind moet je je steeds goed schrap zetten om niet ergens tegen gekatapulteerd te worden. Koken aan boord is dus een hele kunst maar Erik is daar zeer goed in! De vis krijgt een plaats in de pan en smaakt voortreffelijk .

Midden in de nacht krijgen we een oproep van een jacht bij ons in de buurt. In plaats van onze naam te gebruiken geeft hij onze positie door, we zitten zo’n 8 mijl van elkaar zien we op het scherm. Als ik antwoord zegt hij dat hij ons licht zag en benieuwd was wie we zijn.

Dinsdag 10 september

Ons dagtotaal bedraagt 133 mijl.

LAT: 33’56’90N LONG: 14’29’25W

Tijdens deze overtocht zijn we aan het experimenteren met onze Iridium GO waarmee je weerberichten kunt ophalen , sms’en, mailen, noodoproepen kunt verzenden, enz…

Het lukt nu perfect en dagelijks halen we de gribfiles vlotjes binnen via Predictwind die ondersteund wordt door deze satellietverbinding.

We sms’en als test naar Stijn en Jeroen en ze antwoorden ons terug dat dit perfect werkt .

Ook vandaag ligt ons daggemiddelde hoger dan verwacht en als we beginnen rekenen dan komen we woensdagmorgen in het donker aan. De zeilen worden dus geminderd om de snelheid eruit te halen.

In de late namiddag breekt de zon eindelijk door en zeilen we terug onder een blauwe hemel.

Tijdens onze laatste nacht worden we bijgestaan door een bijna volle maan.

We slapen ieder om de beurt terwijl we aan een langzaam tempo stilletjes voort zeilen. Al op 20 mijl afstand zien we het lucht van de vuurtoren ! Bij zonsopgang ronden we Ilhéu de Baixa en Ilhéu de Cima , 2 grote rotsen die voor ons opdoemen.

Daarachter ligt de baai van Porto Santo en klokslag 8u varen we tussen de pieren van de haven. Je kunt ook ankeren vóór het strand maar wij laten ons anker vallen voor de jachthaven in 7 meter helder water na deze tocht van uiteindelijk 489 mijl !

Op onze GSM’s weerklinken berichten, digitale kreten om te melden dat we weer in de bewoonde wereld zijn…

Blitzbezoek in Belgie 🇷🇴

Maandag 2 september-vrijdag 6 september

Vlakbij de jachthaven nemen we in de late voormiddag de bus naar Faro, een ritje van zo’n 50 minuten. Faro is een leuk stadje waar we nog even door de straten slenteren vooraleer we de bus naar de luchthaven nemen.

Stipt om 19u05 stijgen we op richting Eindhoven. We worden opgehaald door Michèle , wat een luxe👍 en voor de deur in Schoten afgezet.

Zeemanzak doet dienst voor de ‘zeeman’😃

Onze trip naar Belgie is natuurlijk om kleine Louis te gaan knuffelen en ook Jules de grote broer.

Stijn heeft nog vakantie dus brengen we de dagen samen door met een bezoekje aan de binnenspeeltuin en de kinderboerderij in Brasschaat waar Jules zich goed kan amuseren !

Ook Bompa gaan we opzoeken en organiseren nog een etentje met de zussen ,schoonbroer , Stijn,Jes , Jules en Louis en onze laatste avond worden we uitgenodigd bij Kurt en Michele voor een lekker etentje bij hun thuis.

En voordat we het weten brengt Stijn ons terug naar Eindhoven en vliegen we vrijdagmiddag alweer terug naar Portugal .

Ilha de Culatra 🇵🇹⚓️⚓️⚓️

Maandag 26 augustus-zondag 1 september

Van zodra het anker boven is hijsen we de zeilen want er staat al vroeg in de ochtend een behoorlijk windje! We varen de ankerbaai van Portimao uit en volgen de rotsige kustlijn . Onze tocht naar Culatra bedraagt een goede 40 mijl en we kunnen de hele tocht lekker zeilen!

Al van ver zien we de hoge vuurtoren van Cabo de Santa Maria die op de punt van Ilha de Farol staat. Aan de ingang duikt de waterdiepte van 40 meter naar zo’n 5 meter en de pilot waarschuwt dan ook voor ‘waterturbulentie’. En ja het stroomt hier serieus…

We zeilen verder tot aan Ilha de Culatra waar een grote ankerbaai ligt. Er liggen hier wel 150 jachten en we zoeken een geschikt plaatsje ertussen. Ook hier zien we verschillende nationaliteiten maar ook veel Nederlandse vlaggen wapperen.

We liggen recht tegenover de aanlegplaats van de ferry ’s die naar Olhão , Farol of Faro varen. Daarnaast ligt een klein vissershaventje waar we onze dinghy goed kunnen afmeren. Op het eiland zijn enkele leuke cafeetjes en restaurants , een supermarktje en souvenirswinkeltjes . Alles straalt hier rust en eenvoud uit…Aan de kade is een leuk terras waar we vele andere zeilers treffen, altijd gezellig !

Via een mooi aangelegd houten pad kun je naar de andere kant van het eiland wandelen met een prachtig zandstrand! Hier kunnen de benen nog eens gestrekt worden 👍

Ook hier bepaalt eb en vloed het ritme van de vissers. Bij laag water liggen er een aantal zandbanken in de baai waar er oesters en schelpdieren gekweekt worden. Via een plaatselijke visser kunnen we sardines kopen, verser kun je ze niet vinden…( tenzij we eindelijk zelf iets aan de haak kunnen slaan 😅💪) De BBQ wordt bovengehaald en ze smaken heerlijk!

Vrijdagvoormiddag nemen we de ferry naar Olhão . Een gezellig stadje met een mooie Mercado en gezellige straatjes.

Zaterdag wordt onze laatste dag hier en trekken we al vroeg in de ochtend naar het nog verlaten strand. Met laag water op schattenjacht naar mooie schelpen …. Ondertussen is het water hier gelukkig ook al beter van temperatuur en kan er zalig gezwommen worden ! Een dankbare verfrissing met temperaturen van 35 graden.

Zondagmorgen starten we de septembermaand met een motortocht( gezien 0 knopen wind 😱) naar Vilamoura , zo’n 17 mijl varen. Als we de baai verlaten worden we echt naar buiten gespoeld met zo’n 5à6 knopen stroom mee en het kolkt hier serieus!

Vilamoura ligt het dichtste bij de luchthaven van Faro want morgen vliegen we voor enkele dagen richting Belgie om ons kersvers kleinkind Louis live te gaan bewonderen !

De haven ligt hier vol met grote motorjachten en rond de havenkom vinden we veel Britse pubs , restaurants en winkeltjes. Voor ons betekent een haven binnenvaren meestal werk aan de winkel : boot poetsen, was draaien , enz… Onze dinghy wordt ook ontzout en ingepakt want als we vrijdag terug aan boord zijn willen we zo snel mogelijk richting Porto Santo zeilen, een eiland vlakbij Madeira!