Bon Bini op Bonaire !

1 november , tijd om op familiebezoek te gaan naar…Bonaire ! Mijn zus Kathleen en schoonbroer Daniël zijn begin 2018 naar dit mooie eiland verhuisd.

Reden genoeg dus om zon, zee en strand te gaan opzoeken in de winterperiode.

Eerst naar Schiphol rijden en dan een lange vlucht met tussenlanding op Curacao. In de luchthaven van Bonaire worden we opgewacht door Kathleen en Daniël en nog geen 10 minuten later staan we voor hun woning waar we als eerste gasten gaan verblijven in de zojuist verbouwde carport tot volwaardige studio! Mooi ingericht in Bonairiaanse stijl .

We passen ons uur aan en zijn natuurlijk vroeg wakker … We worden gewekt door onbekend vogelgezang en de vroeg opkomende zon. En dan stappen we mee in het leven van alledag hier in Bonaire. Daniël gaat in de voormiddag werken, wij chillen en kletsen wat bij op het zalige terras .

Het is warm hier maar de wind zorgt voor afkoeling. Samen met Kathleen trekken we naar de kleine haven in Kralendijk want daar hebben we afgesproken met Ton en Dominique van ‘True Blue’en de crew op hun 2 andere charterboten, Angelique en de Flip Flop. En die crew is toevallig ook bij ons bekend, 4 Nederlandse zeilkoppels vanuit onze haven in Wolphaartsdijk die mee zorgen voor een geslaagde overtocht naar Sint Maarten. Ieder jaar immers liggen deze schepen tijdens het orkaanseizoen op Curacao. Ton en Dominique trokken meerdere jaren terug vanuit onze haven naar Sint Maarten om daar te verblijven… Het wordt een gezellige voormiddag aan boord …

In de namiddag krijgen we al een eerste indruk van het eiland en rijden we naar de zoutmijnen en de slavenhuisjes. Flamingo’s zorgen hier voor een compleet plaatje van natuurschoon…

Langs de kant van de weg zijn de snorkel-en duikplaatsen hier gemarkeerd met gele stenen. Je rijdt hier met de wagen tot vlak bij de zee om dan te vertrekken naar het onderwaterparadijs.

Onderweg is het ook oppassen geblazen voor vrij rondlopende ezels, je moet hier dus altijd voor op je hoede zijn.

Zaterdagmorgen gaan we mee winkelen bij Van Den Tweel, de AH hier op het eiland. Een mooie supermarkt met groenten en fruit van het moment, je moet het dus stellen met wat er werd aangevoerd. Ook een stuk prijziger dan in België…

In de namiddag staat de eerste snorkeltocht op het programma en we trekken daarvoor naar 1000 steps. Omdat ik nog niet mag zwemmen ben ik fotograaf van dienst en installeer ik me op het strand met een spannend boek! Erik maakt kennis met vele mooie vissen en grote schildpadden, het blijkt fenomenaal mooi te zijn daar onder water…

De volgende dagen leven we mee in het ritme en zo verkennen we nog enkele andere supermarkten op het eiland, gaan op koffiebezoek bij Daniël op het werk en maken kennis met zijn vrouwelijke toffe bazin Paula. We verkennen Kralendijk en vele mooie andere plekken van het eiland. Met het gevonden wrakhout op de stranden kun je hier dus ook je kost verdienen, we bezoeken hier een atelier met mooie werkstukken en doen ideetjes op…

Ook rijden we eens langs de andere mogelijke huizen die een optie waren om te kopen verleden jaar…Wij vinden hun huidige huis toch de beste keuze ook qua ligging op het eiland ! We gaan dineren met zicht op zee samen met vrienden van Kathleen en Daniël , ook Belgen die hier een B&B runnen .

Enkele namiddagen worden gevuld met mooie duiken. Erik heeft zijn jacket en ontspanner van thuis mee genomen dus enkel duikflessen moeten opgehaald worden.

Dan nog een leuke duikplaats opzoeken uit het grote aanbod…het wordt ‘Alice in wonderland’ en dat blijkt onder water ook zo te zijn.. Met vele Ooh’s en Aah’s keren ze terug. Ook de volgende duikplaatsen Salt City en Atlantis blijken prachtig te zijn en Erik verklaart dat dit de mooiste duikplekken zijn die hij al gezien heeft… En dat blijkt ook uit de foto’s!

Ook op culinair vlak kom je op dit eiland niets te kort… we gaan naar leuke restaurants op prachtige locaties met lekker eten !

Elke donderdag gaat Kathleen met de snorkel en duikclub de Queen Angel’s op stap. Nu donderdag is er een ganse dag gepland en gaan ze zeilen naar klein Bonaire en daar snorkelen. Daniël heeft verlof vandaag en wij trekken met ons drie naar nog onbekende stranden met leuke strandtentjes. ’s Avonds hebben we geboekt bij Jibe City om te gaan barbecuen. Jibe City is een fantastische locatie met surfmogelijkheden en ondiep water zodat ik hier ook mee het water in kan.

Op dit mooie natuureiland worden we ook nog verrast met een bezoek aan het Gotomeer, zo mooi ! Ook de wegen ernaartoe zijn magnifique , je rijdt er tussen metershoge cactussen ! En die cactussen worden ook gebruikt om te verwerken in een likeur. In El Rincon bezoeken we deze stokerij en krijgen hier een korte rondleiding met mogelijkheid tot proeven en kopen natuurlijk 😅

Helaas komt er aan onze vakantie ook een einde en die sluiten we prachtig af met een lunch bij Jonnie Boer , een beachcafé in het Delfins Resort .

We hebben een avondvlucht en moeten maar een uurtje op voorhand op de luchthaven zijn. Dat is het voordeel van zo’n kleine luchthaven natuurlijk. We nemen afscheid , tot op FaceTime en hopelijk tot volgende keer maar dan op eigen kracht met onze boot misschien …..

Even terugblikken….

Ondanks mijn blessure hebben we zo veel mogelijk genoten van het prachtige zomerweer en pendelden tussen de kinesist , thuis en de haven…

Onze box aan de B steiger hebben we tijdens onze vakantie verwisseld met een prachtige plaats aan de A steiger en zijn daar heel snel ingeburgerd!

Stijn, Jes en Jules komen een weekend in augustus logeren ! Jules is zoals steeds superbraaf en slaapt als een roos aan boord ! Je kunt niet vroeg genoeg zeebenen kweken 😜. We wandelen richting strand aan de Meerkoet om wat verkoeling in het water op te zoeken.

De overdekte BBQ in de haven wordt bijna dagelijks gebruikt door ons en het is hier ook gezellig vertoeven. Je komt hier altijd wel bekenden tegen en tot zonsondergang is het hier altijd lekker warm 👍, zeker zalig nu het al wat vroeger donker wordt…

Op 14 augustus zakken we af naar Antwerpen, locatie brouwerij de koninck , voor het afscheidsfeest van Mieke en Jeroen die begin 2019 naar Cape Coral trekken…Jammer genoeg arriveren we met de auto ipv met onze boot zoals we gepland hadden…

En het feesten is nog niet gedaan want Jules blaast zijn eerste kaarsje uit 🎂!

We liggen ondertussen al even stil dus gaat Erik van het warme weer profiteren om te duiken en om het kleine duikflesje te testen .Geen aangroei op ons onderwaterschip, enkel wat slijmerige beestjes die zich rond de schroef hebben genesteld!

En dan op 11/9 geeft de dokter groen licht om de binnenste pinnen in mijn duim er uit te halen ! Het beentje uit mijn bekken moet het nu overnemen en verder aansterken ! De buitenste pinnen zullen er helaas genoeg nog zo’n 4 à5 weken in moeten blijven !

Ondertussen wordt er een datum geprikt om de boot uit het water te halen. Zo hebben we tijd om geleidelijk onze spullen van boord te halen . De zeilen brengen we binnen voor nazicht want hier en daar zijn er wat stikseltjes losgekomen.

Nog wat klusjes aan boord en tussendoor een babyborrel op de haven : Willy en Mia horen nu ook bij de grootoudersclub in de haven 🥂

En dan begin oktober gaan we de wal op, altijd een spannend moment als onze boot in de kraan hangt te zwieren…

Er wordt geschuurd, geboend, gepoetst.. En dit nog steeds in zomerse temperaturen! We krijgen een volwaardige trap in bruikleen van een medelid zodat we toch nog aan boord kunnen blijven slapen . Erik zet alvast onze antifouling erop , Henk helpt met het plaatsen van de wintertent en ons bootje is klaar voor een korte winterslaap…

Ondertussen heb ik voldoende tijd om wat te studeren en samen met Stany bereid ik me voor op het examen SRC. Op 19 oktober volgen we de cursus met aansluitend een praktisch en theoretisch examen, beiden geslaagd, joepie !

En dan eindelijk D-day, einde van het ‘ijzeren tijdperk’, mijn externe fixator mag verwijderd worden ! Op naar een volwaardig werkend rechterhand 👌

Volgende week vliegen we terug naar de zon, op bezoek bij zus en schoonbroer in Bonaire!

Terug aan boord

Vrijdag 20 juli -zondag 22 juli

Bompa komt deze namiddag nog even op bezoek en in de late namiddag word ik door Carl en Knud opgepikt om mee naar wolphaartsdijk te rijden. Erik en Willy zijn hier ondertussen veilig en wel gearriveerd!

Er heerst een gezellige weekenddrukte in de haven die zorgt voor wat afleiding… en natuurlijk moet ik mijn verhaal wel 100 keer vertellen maar toch ook wel prachtig dat iedereen er zo mee begaan is!

We liggen nu op onze nieuwe plek in de haven op de A steiger en met een hand in verband leer je al snel alle mensen kennen, je wordt hierdoor natuurlijk snel aangesproken😀

Zaterdagmiddag een Belgisch initiatief hier om wafels te bakken voor het havenkantoor, hmmm heel lekker en een groot succes!

Mijn kersverse huisman, kok, manusje-doe-alles, verpleger , … zorgt voor ons dagelijks eten en zo belanden we elke avond in de gezellige sfeer rond de overdekte BBQ! Lekker fris , makkelijk en heel lekker !

Maandag en donderdag zijn er nog afspraken vastgelegd in het ziekenhuis en dat zal de start worden van het herstel en revalidatie !

Antwerpse diagnose

Donderdag 19 juli

Met mijn links hand alle handelingen uitvoeren is af en toe een serieuze uitdaging😅. In de voormiddag word ik gebeld door het ziekenhuis, de dokter is naar mij op zoek, was dus gisterenavond wel degelijk niet correct dat ze me huiswaarts hebben gestuurd…

Tegen de middag komen Jeroen en Mieke me oppikken en brengen me naar de handkliniek van St Augustinus in Wilrijk.

Een heel vriendelijke dokter Dreessen aanhoort mijn verhaal en leest het verslag van de Duitse collega’s . Als hij het verband er afhaalt knikt ook hij tevreden over het resultaat, een geruststelling. Hij wilt maandag nieuwe platen want vooraleer al het ijzerwerk mag verwijderd worden moet alles terug aangegroeid en genezen zijn!

De volgende afspraken voor wondverzorging worden ingeboekt en ik mag terug naar huis met een iets luchtiger nieuw verband !

Repatriëringsdag

Woensdag 18 juli

Gisterenavond is Jest aangekomen op het Duitse eiland Norderney. Westenwind 4-5 dus pal op kop en morgen beter weer !

6u, ik word dit keer gewekt door een SMS van Erik : Marc heeft moeten overgeven, last van zijn nieren, gaan naar ziekenhuis ! ( ja ondertussen kent die daar alles van 😜)

Hoe zeg je dat, ‘een ongeluk komt nooit alleen’ …Al snel bericht terug dat Marc met Helikopter zal overgevlogen worden naar het vaste land…

Ik krijg nog snel een nieuw verband op bil en bekken en ook mijn duim wordt hier voor de laatste maal door de dokter bekeken. De brancard wordt binnengereden en met een stapel papier en brieven voor de dokter in Belgie mag ik eindelijk vertrekken.

Het is een comfortabele rit terug als je zo kunt liggen in een auto 👍.

In de namiddag stoppen we even om te lunchen en dat kan buiten, zalig na al dat binnen zitten..Mensen kijken hier wel raar als ik van mijn brancard uit de ziekenwagen stap😅

Nog wat fileleed ondergaan maar iets voor 18u rijden we via de spoed het St Augustinus ziekenhuis binnen. De dokter beslist dat ik naar huis mag en morgen terug moet komen voor de consultatie van de handchirurg. Dat was wel iets anders afgesproken maar ja… Stijn, Jes en Jules komen me oppikken.

Morgen horen we dus het verdere verloop ….

Laatste dag ziekenhuis

Dinsdag 17 juli

Terwijl ik de voortgang van onze Jest volg gaat alles hier zijn dagelijks gangetje…

De buurvrouw die met een broodmes een serieuze hap uit haar linkerhand had gesneden mag vandaag naar huis.

En dan volgt nog een kennismaking met een nieuwe kinésiste , andere oefeningen, verschrikkelijk pijnlijke momenten… . De dokters trekken nog enkele laatste fotos en dan wordt alles weer dik ingepakt !

Lunchtime en ondertussen heb ik hier ook geleerd dat je inspraak hebt in het eten dus heb ik me een lekkere salade tomaat mozarella besteld!

En als dessert wandelt hier een mooie bos bloemen binnen vanwege mijn KBC collega’s uit Belgie!

Tegen de avond krijg ik een nieuwe buurvrouw die er in slaagt om zittend te slapen en steeds bijna uit bed valt op die manier…

Hoor ik daar nu Vlaamse klanken ineens… de deur gaat open en het repatrieringsteam staat hier om kennis te maken. Ze zijn net gearriveerd met een ziekenwagen en logeren in een hotel in Lübeck. Stipt 9u morgenvroeg komen ze me hier oppikken !!!

Moin,Moin

Maandag 16 juli

Met een hier gebruikelijke ochtendgroet’ moin moin ‘ komt de maandagdrukte al vroeg op gang. Het kan hier van alles betekenen ; goedemorgen, hallo of gewoon als begroeting!

Alle ‘hens aan dek’ weer bij de start van de nieuwe week . ( die’ hands on deck ‘kan ik in het vervolg ook beter doen🙀)

Vandaag is de prof weer van de partij en dat is weeral te voelen bij de ietwat zenuwachtigere verpleegsters.

Maar voor mij brengt hij goed nieuws: ik mag gerepatrieerd worden naar Belgie!

Er wordt wat over en weer gebeld voor de praktische kant en uiteindelijk zal ik woensdag om 9u opgehaald worden met de ziekenwagen. Of deze tot in Antwerpen met mij zal rijden is af te wachten, misschien is er nog een ander transportmiddel voorzien! Eindbestemming : de handkliniek in St Augustinus te Wilrijk!De kinésiste haalt de stijfheid van mijn vingers weg en doordat net het compres op mijn wijsvinger werd verwijderd is dat een pijnlijke affaire… De getransplanteerde huid lijkt wel te kort en wil niet goed mee stretchen .Ondertussen zie ik dat onze Jest goed opschiet en tegen de avond kan er in Cuxhaven afgemeerd worden. Lang leve FaceTime ( en mijne illegale wifi😜) zodat er nog visueel contact is met mijn zus in Bonaire, het thuisfront en kleinzoon Jules in St Job !! Morgen mijn laatste dagje Duitsland, moin, moin!

Weekend

Zaterdag 14 juli

Geen koorts meer vandaag maar de dagelijkse hoeveelheid pillekes worden braaf ingenomen om de dag pijnloos door te komen.

Nog een laatste afstemming met Erik om zeker te zijn dat mijn nodige spullen van boord zijn vooraleer hij zijn 2 uur durende reis met trein en bus naar het ziekenhuis aanvangt !

De crew , Marc en Willy, werden deze morgen opgehaald door Stijn en Jes en zijn nu onderweg.

Een jong verpleegstertje komt me in de loop van de voormiddag ophalen met een rolstoel en vliegt met mij door de gang richting radiografie. Niet wachten hier en er worden nieuwe foto’s gemaakt van mijn inwendige duim. Een kwartier later ben ik al terug op de kamer.

Het meisje dat gisteren werd binnengebracht mag naar huis, zij is geopereerd aan een tumor in haar been, woont in Cardiff maar haar Duitse tante heeft hier connecties, en die zijn super want ik krijg van haar de code van de wifi👌 Vanaf nu dus niet meer van de wereld afgesloten , en zo kijken we in de namiddag voetbal op de kamer via vrtnu.be !!!

Tegen 18 u arriveren Stijn,Jes,Marc en Willy en kan Erik met hen naar Neustadt rijden.

Er komen nog vele Whatsappjes , berichten en telefoontjes binnen zodat het weer snel bedtijd is. Met dank hierbij aan iedereen die mee duimt 👍😅 en moed geeft voor een goed herstel !!!

Zondag 15 juli

Ook vandaag komt de dokter zijn ronde doen maar verband mag eraan blijven, morgen gaan ze verder verfijningen uitvoeren. En je voelt dat het zondag is want alles gaat hier in trage modus.

Via AIS kan ik onze boot dus volgen en rond 9 u belt Erik dat ze dus vertrokken zijn, dat had Big Brother natuurlijk al gezien…. Er staat weinig wind, blue sky en ze gaan rechtstreeks naar Kiel doortrekken. Het wordt een tochtje van overheersend motoren hoor ik als we contact hebben. Rond 19u45 kunnen ze voor de sluis van Holtenau afmeren om te overnachten.

En ik heb de dag doorgebracht met afwisselend lezen, een Duits praatje met de buurvrouw en het kijken naar de finale van de voetbal Frankrijk-Kroatië 4-2

CTRL -C CTRL -V of ‘knippen en plakken’

Woensdag 11 juli

Na een aantal dagen begin je de gewoontes hier te kennen…Rond 6u30 zwaait de deur open om koorts, hartslag en bloeddruk op te meten. Mijn baxter met antibiotica wordt aangekoppeld terwijl het ontbijt gebracht wordt, handig 😅. Met wat geluk is het potje met yoghurt open gemaakt, anders is het een uitdaging om het met mijn linkerhand klaar te spelen.

Dan verband er af voordat de dokters hun ronde doen. En vandaag zijn ze extra zenuwachtig want ‘Herr Professor’ komt ook langs, den baas van de afdeling blijkbaar.

En inderdaad, niet veel later heb ik wel 10 man rond mijn bed staan : dokters, chirurgen, verpleegsters, studenten en de prof himself !

Er ontstaat enige Duitse discussie over mijn geplande operatie van deze namiddag! Het zal een vrij complexe ingreep zijn en hij wil er een 2de chirurg bij laten assisteren. Iets later komen ze mij vragen of ik ook verzekerd ben als de prof gaat opereren, gekke vraag maar hier blijkbaar een keuze. Mijn medisch dossier wordt naar de verzekeringsmaatschappij gefaxt en alles is ok. Rond 13u30 rijden ze me naar het operatiekwartier. Erik is hier net aangekomen en gaat wachten, de ingreep zal 2 tot 3 u duren schatten ze.

Bij het wakker worden hoor ik een verpleegster sakkeren dat Engeland met 1-0 voor staat op Kroatie…. Oei, dan is het zeker al voorbij 20u….

Als ik naar de kamer teruggebracht wordt staat de klok in de gang op 21u23, Erik is al naar huis en was natuurlijk ongerust…

Een half uur later staat er alweer een dokter naast mijn bed. Verband wordt weggeknipt om te zien of de hydratatie van de huid ok is. Hij komt morgen om 6u terug, het is ook een fervente zeiler dus begrijpt direct hoe het is kunnen gebeuren…

Pas op voor prachtige dagen. Het gaat soms fout op prachtige dagen. Misschien komt het doordat je onvoorzichtig wordt als het goed met je gaat. Je bent elders met je gedachten. En dat is nou juist de definitie van een ongeluk. Het is een inbreuk op je gedachten van dat moment, net als een overvaller in een stille straat.’

Donderdag 12 juli

Klokslag 6u wordt de schaar weer in mijn verband gezet zoals afgesproken….dezelfde dokter! Hij is tevreden, het ziet er goed uit !

In mijn heup waar er bot werd uitgesneden zit nog een bloeddrainage dus ik mag mijn bed niet uit ! Een lastige dag maar gelukkig bezoek natuurlijk van Erik 😍 en verschillende telefoontjes zodat de tijd snel vooruit gaat !

Vrijdag 13 juli

Rond 4u komt er iemand met een zaklamp de kamer in … een chinese dokter dit keer die komt inspecteren. Om 6u staat hij er terug en steeds worden er veel foto’s getrokken voor in hun plakboeken 😅. De wond aan mijn bil waar huid werd weggenomen is stevig beginnen bloeden zodat bed en kleding aan vernieuwing toe zijn. De drainage wordt ook verwijderd maar stappen mag enkel naar het toilet, verder lukt ook niet, wat gek wat zo’n wegname van bot kan betekenen ! Als de doktersdelegatie op het vaste uur hun ronde doet krijg ik de melding dat ze uiterst tevreden zijn . Er zal nog een radiografie volgen en maandag gaan ze nog verder ‘knutselen’ maar dat zal met plaatselijke verdoving kunnen, oef…. Esthetisch oogt het nog niet ok maar ‘kommt goed’ zeggen ze!

Mijn ingepakte duim lijkt nu wel op een suikerspin !

In de namiddag palmen we een rolstoel in en laat Erik me het ziekenhuis en omgeving zien, gigantisch !Zo’n 5200 mensen werken hier….

Mijn kamergenoot is vandaag mogen vertrekken en ’s avonds wordt een net geopereerd jong meisje binnengereden. De lege plaatsen worden hier snel terug opgevuld….

Hierbij enkele foto’s, gevoelige kijkers deleten maar 😅

Het ziekenhuis in…

Zondag 8 juli

We nemen afscheid van Luc en Ines waarmee we gisteren in Neustadt hadden afgesproken . Dat verslag volgt nog…..

Als we onze box uitvaren raak ik gekneld tussen meerpaal en de joon op onze boot. De kracht is zo groot dat mijn duim er volledig tussen verbrijzeld wordt… Ik zal blijkbaar geroepen hebben van de pijn want in geen tijd kwamen Luc en Ines al aangerend. Ik had nog de kracht om van boord te stappen en achter Luc naar het havenkantoor te rennen. De ambulance was al gebeld en met ondersteuning van havenmeesteres, Erik, Luc en Ines werd ik afgevoerd met helse pijn…. Het ziekenhuis van Neustadt stuurde ons door naar het UZ in Lübeck gezien de ernst van de schade . Daar werden er foto’s genomen en beslist dat er geopereerd moest worden . De dokter komt uitleg geven hoe het aangepakt zal worden.

Uiteindelijk kom ik pas op maandagmorgen aan de beurt om geopereerd te worden. Jeroen was dit weekend toevallig in Hamburg voor zijn vrijgezellenfeestje en kan zo Erik nog helpen met het verleggen van de boot . Als ik rond half 3 naar de kamer wordt gereden staan ze me al op te wachten.

Die nacht worden er veel pijnstillers geslikt!

Deze morgen kwam de dokter op bezoek en mocht het verband er even af. Met ijzeren bouten zit mijn duim vastgeschroefd om te fixeren. Hij vertelde me dat ik morgen terug geopereerd zal worden. In de namiddag kwam de chirurg dan nog uitleggen dat het zeer gecompliceerd was : er gaat bot en huid van mijn bil gebruikt worden om mijn duim terug te reconstrueren. Hij gaat zijn best doen om de functies zo goed mogelijk terug te herstellen. Duimen (👍😅) dus morgenmiddag !

Ondertussen zijn Marc en Willy al terug stand by om de boot mee terug te varen, 1000x dank ❤️❤️❤️

En zoals je ziet kan ik al goed links typen !!!

Ps : ik heb hier zo goed als geen wifi , ben enkel bereikbaar via sms of tel ! 0472 83 43 35